HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← opporto — definition

Conjugation of opporto

Regular CEFR B1
[ɔpˈpɔr.toː]

to bring. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego opportō
tū opportās
is / ea / id opportat
nōs opportāmus
vōs opportātis
eī / eae / ea opportant
Indicātīvus imperfectum
ego opportābam
tū opportābās
is / ea / id opportābat
nōs opportābāmus
vōs opportābātis
eī / eae / ea opportābant
Indicātīvus futūrum
ego opportābō
tū opportābis
is / ea / id opportābit
nōs opportābimus
vōs opportābitis
eī / eae / ea opportābunt
Indicātīvus perfectum
ego opportāvī
tū opportāvistī
is / ea / id opportāvit
nōs opportāvimus
vōs opportāvistis
eī / eae / ea opportāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego opportāveram
tū opportāverās
is / ea / id opportāverat
nōs opportāverāmus
vōs opportāverātis
eī / eae / ea opportāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego opportāverō
tū opportāveris
is / ea / id opportāverit
nōs opportāverimus
vōs opportāveritis
eī / eae / ea opportāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego opportem
tū opportēs
is / ea / id opportet
nōs opportēmus
vōs opportētis
eī / eae / ea opportent
Coniūnctīvus imperfectum
ego opportārem
tū opportārēs
is / ea / id opportāret
nōs opportārēmus
vōs opportārētis
eī / eae / ea opportārent
Coniūnctīvus perfectum
ego opportāverim
tū opportāverīs
is / ea / id opportāverit
nōs opportāverīmus
vōs opportāverītis
eī / eae / ea opportāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego opportāvissem
tū opportāvissēs
is / ea / id opportāvisset
nōs opportāvissēmus
vōs opportāvissētis
eī / eae / ea opportāvissent
Imperātīvus praesēns
tū opportā
vōs opportāte
Imperātīvus futūrum
tū opportātō
is / ea / id opportātō
vōs opportātōte
eī / eae / ea opportantō
Īnfīnītīvus praesēns
— opportāre
Īnfīnītīvus perfectum
— opportāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— opportātūrum esse
Participium praesēns
— opportāns
Participium futūrum
— opportātūrus
Gerundium (genitīvus)
— opportandī
Gerundium (datīvus)
— opportandō
Gerundium (accūsātīvus)
— opportandum
Gerundium (ablātīvus)
— opportandō
Supīnum (accūsātīvus)
— opportātum
Supīnum (ablātīvus)
— opportātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego opportor
tū opportāris
is / ea / id opportātur
nōs opportāmur
vōs opportāminī
eī / eae / ea opportantur
Indicātīvus imperfectum
ego opportābar
tū opportābāris
is / ea / id opportābātur
nōs opportābāmur
vōs opportābāminī
eī / eae / ea opportābantur
Indicātīvus futūrum
ego opportābor
tū opportāberis
is / ea / id opportābitur
nōs opportābimur
vōs opportābiminī
eī / eae / ea opportābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego opporter
tū opportēris
is / ea / id opportētur
nōs opportēmur
vōs opportēminī
eī / eae / ea opportentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego opportārer
tū opportārēris
is / ea / id opportārētur
nōs opportārēmur
vōs opportārēminī
eī / eae / ea opportārentur
Imperātīvus praesēns
tū opportāre
vōs opportāminī
Imperātīvus futūrum
tū opportātor
is / ea / id opportātor
eī / eae / ea opportantor
Īnfīnītīvus praesēns
— opportārī
Īnfīnītīvus perfectum
— opportātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— opportātum īrī
Participium perfectum
— opportātus
Participium futūrum
— opportandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary