HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oppleo — definition

Conjugation of oppleo

Regular CEFR B1
[ˈɔp.pɫe.oː]

to fill completely, fill up; cover Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oppleō
tū opplēs
is / ea / id opplet
nōs opplēmus
vōs opplētis
eī / eae / ea opplent
Indicātīvus imperfectum
ego opplēbam
tū opplēbās
is / ea / id opplēbat
nōs opplēbāmus
vōs opplēbātis
eī / eae / ea opplēbant
Indicātīvus futūrum
ego opplēbō
tū opplēbis
is / ea / id opplēbit
nōs opplēbimus
vōs opplēbitis
eī / eae / ea opplēbunt
Indicātīvus perfectum
ego opplēvī
tū opplēvistī
is / ea / id opplēvit
nōs opplēvimus
vōs opplēvistis
eī / eae / ea opplēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego opplēveram
tū opplēverās
is / ea / id opplēverat
nōs opplēverāmus
vōs opplēverātis
eī / eae / ea opplēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego opplēverō
tū opplēveris
is / ea / id opplēverit
nōs opplēverimus
vōs opplēveritis
eī / eae / ea opplēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oppleam
tū oppleās
is / ea / id oppleat
nōs oppleāmus
vōs oppleātis
eī / eae / ea oppleant
Coniūnctīvus imperfectum
ego opplērem
tū opplērēs
is / ea / id opplēret
nōs opplērēmus
vōs opplērētis
eī / eae / ea opplērent
Coniūnctīvus perfectum
ego opplēverim
tū opplēverīs
is / ea / id opplēverit
nōs opplēverīmus
vōs opplēverītis
eī / eae / ea opplēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego opplēvissem
tū opplēvissēs
is / ea / id opplēvisset
nōs opplēvissēmus
vōs opplēvissētis
eī / eae / ea opplēvissent
Imperātīvus praesēns
tū opplē
vōs opplēte
Imperātīvus futūrum
tū opplētō
is / ea / id opplētō
vōs opplētōte
eī / eae / ea opplentō
Īnfīnītīvus praesēns
— opplēre
Īnfīnītīvus perfectum
— opplēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— opplētūrum esse
Participium praesēns
— opplēns
Participium futūrum
— opplētūrus
Gerundium (genitīvus)
— opplendī
Gerundium (datīvus)
— opplendō
Gerundium (accūsātīvus)
— opplendum
Gerundium (ablātīvus)
— opplendō
Supīnum (accūsātīvus)
— opplētum
Supīnum (ablātīvus)
— opplētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oppleor
tū opplēris
is / ea / id opplētur
nōs opplēmur
vōs opplēminī
eī / eae / ea opplentur
Indicātīvus imperfectum
ego opplēbar
tū opplēbāris
is / ea / id opplēbātur
nōs opplēbāmur
vōs opplēbāminī
eī / eae / ea opplēbantur
Indicātīvus futūrum
ego opplēbor
tū opplēberis
is / ea / id opplēbitur
nōs opplēbimur
vōs opplēbiminī
eī / eae / ea opplēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego opplear
tū oppleāris
is / ea / id oppleātur
nōs oppleāmur
vōs oppleāminī
eī / eae / ea oppleantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego opplērer
tū opplērēris
is / ea / id opplērētur
nōs opplērēmur
vōs opplērēminī
eī / eae / ea opplērentur
Imperātīvus praesēns
tū opplēre
vōs opplēminī
Imperātīvus futūrum
tū opplētor
is / ea / id opplētor
eī / eae / ea opplentor
Īnfīnītīvus praesēns
— opplērī
Īnfīnītīvus perfectum
— opplētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— opplētum īrī
Participium perfectum
— opplētus
Participium futūrum
— opplendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary