HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oppilo — definition

Conjugation of oppilo

Regular CEFR B1
[ɔpˈpiː.ɫoː]

to block (stop up) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oppīlō
tū oppīlās
is / ea / id oppīlat
nōs oppīlāmus
vōs oppīlātis
eī / eae / ea oppīlant
Indicātīvus imperfectum
ego oppīlābam
tū oppīlābās
is / ea / id oppīlābat
nōs oppīlābāmus
vōs oppīlābātis
eī / eae / ea oppīlābant
Indicātīvus futūrum
ego oppīlābō
tū oppīlābis
is / ea / id oppīlābit
nōs oppīlābimus
vōs oppīlābitis
eī / eae / ea oppīlābunt
Indicātīvus perfectum
ego oppīlāvī
tū oppīlāvistī
is / ea / id oppīlāvit
nōs oppīlāvimus
vōs oppīlāvistis
eī / eae / ea oppīlāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oppīlāveram
tū oppīlāverās
is / ea / id oppīlāverat
nōs oppīlāverāmus
vōs oppīlāverātis
eī / eae / ea oppīlāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oppīlāverō
tū oppīlāveris
is / ea / id oppīlāverit
nōs oppīlāverimus
vōs oppīlāveritis
eī / eae / ea oppīlāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oppīlem
tū oppīlēs
is / ea / id oppīlet
nōs oppīlēmus
vōs oppīlētis
eī / eae / ea oppīlent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oppīlārem
tū oppīlārēs
is / ea / id oppīlāret
nōs oppīlārēmus
vōs oppīlārētis
eī / eae / ea oppīlārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oppīlāverim
tū oppīlāverīs
is / ea / id oppīlāverit
nōs oppīlāverīmus
vōs oppīlāverītis
eī / eae / ea oppīlāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oppīlāvissem
tū oppīlāvissēs
is / ea / id oppīlāvisset
nōs oppīlāvissēmus
vōs oppīlāvissētis
eī / eae / ea oppīlāvissent
Imperātīvus praesēns
tū oppīlā
vōs oppīlāte
Imperātīvus futūrum
tū oppīlātō
is / ea / id oppīlātō
vōs oppīlātōte
eī / eae / ea oppīlantō
Īnfīnītīvus praesēns
— oppīlāre
Īnfīnītīvus perfectum
— oppīlāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— oppīlātūrum esse
Participium praesēns
— oppīlāns
Participium futūrum
— oppīlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— oppīlandī
Gerundium (datīvus)
— oppīlandō
Gerundium (accūsātīvus)
— oppīlandum
Gerundium (ablātīvus)
— oppīlandō
Supīnum (accūsātīvus)
— oppīlātum
Supīnum (ablātīvus)
— oppīlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oppīlor
tū oppīlāris
is / ea / id oppīlātur
nōs oppīlāmur
vōs oppīlāminī
eī / eae / ea oppīlantur
Indicātīvus imperfectum
ego oppīlābar
tū oppīlābāris
is / ea / id oppīlābātur
nōs oppīlābāmur
vōs oppīlābāminī
eī / eae / ea oppīlābantur
Indicātīvus futūrum
ego oppīlābor
tū oppīlāberis
is / ea / id oppīlābitur
nōs oppīlābimur
vōs oppīlābiminī
eī / eae / ea oppīlābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oppīler
tū oppīlēris
is / ea / id oppīlētur
nōs oppīlēmur
vōs oppīlēminī
eī / eae / ea oppīlentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oppīlārer
tū oppīlārēris
is / ea / id oppīlārētur
nōs oppīlārēmur
vōs oppīlārēminī
eī / eae / ea oppīlārentur
Imperātīvus praesēns
tū oppīlāre
vōs oppīlāminī
Imperātīvus futūrum
tū oppīlātor
is / ea / id oppīlātor
eī / eae / ea oppīlantor
Īnfīnītīvus praesēns
— oppīlārī
Īnfīnītīvus perfectum
— oppīlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— oppīlātum īrī
Participium perfectum
— oppīlātus
Participium futūrum
— oppīlandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary