Conjugation of oporteo
[ɔˈpɔr.te.oː]to require or order (something to be done) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | oporteō |
| tū | oportēs |
| is / ea / id | oportet |
| nōs | oportēmus |
| vōs | oportētis |
| eī / eae / ea | oportent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | oportēbam |
| tū | oportēbās |
| is / ea / id | oportēbat |
| nōs | oportēbāmus |
| vōs | oportēbātis |
| eī / eae / ea | oportēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | oportēbō |
| tū | oportēbis |
| is / ea / id | oportēbit |
| nōs | oportēbimus |
| vōs | oportēbitis |
| eī / eae / ea | oportēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | oportuī |
| tū | oportuistī |
| is / ea / id | oportuit |
| nōs | oportuimus |
| vōs | oportuistis |
| eī / eae / ea | oportuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | oportueram |
| tū | oportuerās |
| is / ea / id | oportuerat |
| nōs | oportuerāmus |
| vōs | oportuerātis |
| eī / eae / ea | oportuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | oportuerō |
| tū | oportueris |
| is / ea / id | oportuerit |
| nōs | oportuerimus |
| vōs | oportueritis |
| eī / eae / ea | oportuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | oporteam |
| tū | oporteās |
| is / ea / id | oporteat |
| nōs | oporteāmus |
| vōs | oporteātis |
| eī / eae / ea | oporteant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | oportērem |
| tū | oportērēs |
| is / ea / id | oportēret |
| nōs | oportērēmus |
| vōs | oportērētis |
| eī / eae / ea | oportērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | oportuerim |
| tū | oportuerīs |
| is / ea / id | oportuerit |
| nōs | oportuerīmus |
| vōs | oportuerītis |
| eī / eae / ea | oportuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | oportuissem |
| tū | oportuissēs |
| is / ea / id | oportuisset |
| nōs | oportuissēmus |
| vōs | oportuissētis |
| eī / eae / ea | oportuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | oportē |
| vōs | oportēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | oportētō |
| is / ea / id | oportētō |
| vōs | oportētōte |
| eī / eae / ea | oportentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | oportēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | oportuisse |
Participium praesēns
| — | oportēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | oportendī |
Gerundium (datīvus)
| — | oportendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | oportendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | oportendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | oporteor |
| tū | oportēris |
| is / ea / id | oportētur |
| nōs | oportēmur |
| vōs | oportēminī |
| eī / eae / ea | oportentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | oportēbar |
| tū | oportēbāris |
| is / ea / id | oportēbātur |
| nōs | oportēbāmur |
| vōs | oportēbāminī |
| eī / eae / ea | oportēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | oportēbor |
| tū | oportēberis |
| is / ea / id | oportēbitur |
| nōs | oportēbimur |
| vōs | oportēbiminī |
| eī / eae / ea | oportēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | oportear |
| tū | oporteāris |
| is / ea / id | oporteātur |
| nōs | oporteāmur |
| vōs | oporteāminī |
| eī / eae / ea | oporteantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | oportērer |
| tū | oportērēris |
| is / ea / id | oportērētur |
| nōs | oportērēmur |
| vōs | oportērēminī |
| eī / eae / ea | oportērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | oportēre |
| vōs | oportēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | oportētor |
| is / ea / id | oportētor |
| eī / eae / ea | oportentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | oportērī |
Participium futūrum
| — | oportendus |