Conjugation of operio
/[ɔˈpɛ.ri.oː]/to atone for, cover, cause to be forgotten Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | operiō |
| tū | operīs |
| is / ea / id | operit |
| nōs | operīmus |
| vōs | operītis |
| eī / eae / ea | operiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | operiēbam |
| tū | operiēbās |
| is / ea / id | operiēbat |
| nōs | operiēbāmus |
| vōs | operiēbātis |
| eī / eae / ea | operiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | operiam |
| tū | operiēs |
| is / ea / id | operiet |
| nōs | operiēmus |
| vōs | operiētis |
| eī / eae / ea | operient |
Indicātīvus perfectum
| ego | operuī |
| tū | operuistī |
| is / ea / id | operuit |
| nōs | operuimus |
| vōs | operuistis |
| eī / eae / ea | operuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | operueram |
| tū | operuerās |
| is / ea / id | operuerat |
| nōs | operuerāmus |
| vōs | operuerātis |
| eī / eae / ea | operuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | operuerō |
| tū | operueris |
| is / ea / id | operuerit |
| nōs | operuerimus |
| vōs | operueritis |
| eī / eae / ea | operuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | operiam |
| tū | operiās |
| is / ea / id | operiat |
| nōs | operiāmus |
| vōs | operiātis |
| eī / eae / ea | operiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | operīrem |
| tū | operīrēs |
| is / ea / id | operīret |
| nōs | operīrēmus |
| vōs | operīrētis |
| eī / eae / ea | operīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | operuerim |
| tū | operuerīs |
| is / ea / id | operuerit |
| nōs | operuerīmus |
| vōs | operuerītis |
| eī / eae / ea | operuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | operuissem |
| tū | operuissēs |
| is / ea / id | operuisset |
| nōs | operuissēmus |
| vōs | operuissētis |
| eī / eae / ea | operuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | operī |
| vōs | operīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | operītō |
| is / ea / id | operītō |
| vōs | operītōte |
| eī / eae / ea | operiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | operīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | operuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | opertūrum esse |
Participium praesēns
| — | operiēns |
Participium futūrum
| — | opertūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | operiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | operiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | operiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | operiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | opertum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | opertū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | operior |
| tū | operīris |
| is / ea / id | operītur |
| nōs | operīmur |
| vōs | operīminī |
| eī / eae / ea | operiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | operiēbar |
| tū | operiēbāris |
| is / ea / id | operiēbātur |
| nōs | operiēbāmur |
| vōs | operiēbāminī |
| eī / eae / ea | operiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | operiar |
| tū | operiēris |
| is / ea / id | operiētur |
| nōs | operiēmur |
| vōs | operiēminī |
| eī / eae / ea | operientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | operiar |
| tū | operiāris |
| is / ea / id | operiātur |
| nōs | operiāmur |
| vōs | operiāminī |
| eī / eae / ea | operiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | operīrer |
| tū | operīrēris |
| is / ea / id | operīrētur |
| nōs | operīrēmur |
| vōs | operīrēminī |
| eī / eae / ea | operīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | operīre |
| vōs | operīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | operītor |
| is / ea / id | operītor |
| eī / eae / ea | operiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | operīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | opertum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | opertum īrī |
Participium perfectum
| — | opertus |
Participium futūrum
| — | operiendus |