Conjugation of omitto
[ɔˈmɪt.toː]to lay aside, give up, abandon, neglect or disregard Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | omittō |
| tū | omittis |
| is / ea / id | omittit |
| nōs | omittimus |
| vōs | omittitis |
| eī / eae / ea | omittunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | omittēbam |
| tū | omittēbās |
| is / ea / id | omittēbat |
| nōs | omittēbāmus |
| vōs | omittēbātis |
| eī / eae / ea | omittēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | omittam |
| tū | omittēs |
| is / ea / id | omittet |
| nōs | omittēmus |
| vōs | omittētis |
| eī / eae / ea | omittent |
Indicātīvus perfectum
| ego | omīsī |
| tū | omīsistī |
| is / ea / id | omīsit |
| nōs | omīsimus |
| vōs | omīsistis |
| eī / eae / ea | omīsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | omīseram |
| tū | omīserās |
| is / ea / id | omīserat |
| nōs | omīserāmus |
| vōs | omīserātis |
| eī / eae / ea | omīserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | omīserō |
| tū | omīseris |
| is / ea / id | omīserit |
| nōs | omīserimus |
| vōs | omīseritis |
| eī / eae / ea | omīserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | omittam |
| tū | omittās |
| is / ea / id | omittat |
| nōs | omittāmus |
| vōs | omittātis |
| eī / eae / ea | omittant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | omitterem |
| tū | omitterēs |
| is / ea / id | omitteret |
| nōs | omitterēmus |
| vōs | omitterētis |
| eī / eae / ea | omitterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | omīserim |
| tū | omīserīs |
| is / ea / id | omīserit |
| nōs | omīserīmus |
| vōs | omīserītis |
| eī / eae / ea | omīserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | omīsissem |
| tū | omīsissēs |
| is / ea / id | omīsisset |
| nōs | omīsissēmus |
| vōs | omīsissētis |
| eī / eae / ea | omīsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | omitte |
| vōs | omittite |
Imperātīvus futūrum
| tū | omittitō |
| is / ea / id | omittitō |
| vōs | omittitōte |
| eī / eae / ea | omittuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | omittere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | omīsisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | omissūrum esse |
Participium praesēns
| — | omittēns |
Participium futūrum
| — | omissūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | omittendī |
Gerundium (datīvus)
| — | omittendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | omittendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | omittendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | omissum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | omissū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | omittor |
| tū | omitteris |
| is / ea / id | omittitur |
| nōs | omittimur |
| vōs | omittiminī |
| eī / eae / ea | omittuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | omittēbar |
| tū | omittēbāris |
| is / ea / id | omittēbātur |
| nōs | omittēbāmur |
| vōs | omittēbāminī |
| eī / eae / ea | omittēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | omittar |
| tū | omittēris |
| is / ea / id | omittētur |
| nōs | omittēmur |
| vōs | omittēminī |
| eī / eae / ea | omittentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | omittar |
| tū | omittāris |
| is / ea / id | omittātur |
| nōs | omittāmur |
| vōs | omittāminī |
| eī / eae / ea | omittantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | omitterer |
| tū | omitterēris |
| is / ea / id | omitterētur |
| nōs | omitterēmur |
| vōs | omitterēminī |
| eī / eae / ea | omitterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | omittere |
| vōs | omittiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | omittitor |
| is / ea / id | omittitor |
| eī / eae / ea | omittuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | omittī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | omissum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | omissum īrī |
Participium perfectum
| — | omissus |
Participium futūrum
| — | omittendus |