HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← offigo — definition

Conjugation of offigo

Regular CEFR B1
[ɔfˈfiː.ɡoː]

to drive in, fasten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego offīgō
tū offīgis
is / ea / id offīgit
nōs offīgimus
vōs offīgitis
eī / eae / ea offīgunt
Indicātīvus imperfectum
ego offīgēbam
tū offīgēbās
is / ea / id offīgēbat
nōs offīgēbāmus
vōs offīgēbātis
eī / eae / ea offīgēbant
Indicātīvus futūrum
ego offīgam
tū offīgēs
is / ea / id offīget
nōs offīgēmus
vōs offīgētis
eī / eae / ea offīgent
Indicātīvus perfectum
ego offīxī
tū offīxistī
is / ea / id offīxit
nōs offīximus
vōs offīxistis
eī / eae / ea offīxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego offīxeram
tū offīxerās
is / ea / id offīxerat
nōs offīxerāmus
vōs offīxerātis
eī / eae / ea offīxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego offīxerō
tū offīxeris
is / ea / id offīxerit
nōs offīxerimus
vōs offīxeritis
eī / eae / ea offīxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego offīgam
tū offīgās
is / ea / id offīgat
nōs offīgāmus
vōs offīgātis
eī / eae / ea offīgant
Coniūnctīvus imperfectum
ego offīgerem
tū offīgerēs
is / ea / id offīgeret
nōs offīgerēmus
vōs offīgerētis
eī / eae / ea offīgerent
Coniūnctīvus perfectum
ego offīxerim
tū offīxerīs
is / ea / id offīxerit
nōs offīxerīmus
vōs offīxerītis
eī / eae / ea offīxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego offīxissem
tū offīxissēs
is / ea / id offīxisset
nōs offīxissēmus
vōs offīxissētis
eī / eae / ea offīxissent
Imperātīvus praesēns
tū offīge
vōs offīgite
Imperātīvus futūrum
tū offīgitō
is / ea / id offīgitō
vōs offīgitōte
eī / eae / ea offīguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— offīgere
Īnfīnītīvus perfectum
— offīxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— offīxūrum esse
Participium praesēns
— offīgēns
Participium futūrum
— offīxūrus
Gerundium (genitīvus)
— offīgendī
Gerundium (datīvus)
— offīgendō
Gerundium (accūsātīvus)
— offīgendum
Gerundium (ablātīvus)
— offīgendō
Supīnum (accūsātīvus)
— offīxum
Supīnum (ablātīvus)
— offīxū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego offīgor
tū offīgeris
is / ea / id offīgitur
nōs offīgimur
vōs offīgiminī
eī / eae / ea offīguntur
Indicātīvus imperfectum
ego offīgēbar
tū offīgēbāris
is / ea / id offīgēbātur
nōs offīgēbāmur
vōs offīgēbāminī
eī / eae / ea offīgēbantur
Indicātīvus futūrum
ego offīgar
tū offīgēris
is / ea / id offīgētur
nōs offīgēmur
vōs offīgēminī
eī / eae / ea offīgentur
Coniūnctīvus praesēns
ego offīgar
tū offīgāris
is / ea / id offīgātur
nōs offīgāmur
vōs offīgāminī
eī / eae / ea offīgantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego offīgerer
tū offīgerēris
is / ea / id offīgerētur
nōs offīgerēmur
vōs offīgerēminī
eī / eae / ea offīgerentur
Imperātīvus praesēns
tū offīgere
vōs offīgiminī
Imperātīvus futūrum
tū offīgitor
is / ea / id offīgitor
eī / eae / ea offīguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— offīgī
Īnfīnītīvus perfectum
— offīxum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— offīxum īrī
Participium perfectum
— offīxus
Participium futūrum
— offīgendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary