HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← offendo — definition

Conjugation of offendo

Regular CEFR B1
[ɔfˈfɛn.doː]

to stumble, blunder, commit offence or sin Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego offendō
tū offendis
is / ea / id offendit
nōs offendimus
vōs offenditis
eī / eae / ea offendunt
Indicātīvus imperfectum
ego offendēbam
tū offendēbās
is / ea / id offendēbat
nōs offendēbāmus
vōs offendēbātis
eī / eae / ea offendēbant
Indicātīvus futūrum
ego offendam
tū offendēs
is / ea / id offendet
nōs offendēmus
vōs offendētis
eī / eae / ea offendent
Indicātīvus perfectum
ego offendī
tū offendistī
is / ea / id offendit
nōs offendimus
vōs offendistis
eī / eae / ea offendērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego offenderam
tū offenderās
is / ea / id offenderat
nōs offenderāmus
vōs offenderātis
eī / eae / ea offenderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego offenderō
tū offenderis
is / ea / id offenderit
nōs offenderimus
vōs offenderitis
eī / eae / ea offenderint
Coniūnctīvus praesēns
ego offendam
tū offendās
is / ea / id offendat
nōs offendāmus
vōs offendātis
eī / eae / ea offendant
Coniūnctīvus imperfectum
ego offenderem
tū offenderēs
is / ea / id offenderet
nōs offenderēmus
vōs offenderētis
eī / eae / ea offenderent
Coniūnctīvus perfectum
ego offenderim
tū offenderīs
is / ea / id offenderit
nōs offenderīmus
vōs offenderītis
eī / eae / ea offenderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego offendissem
tū offendissēs
is / ea / id offendisset
nōs offendissēmus
vōs offendissētis
eī / eae / ea offendissent
Imperātīvus praesēns
tū offende
vōs offendite
Imperātīvus futūrum
tū offenditō
is / ea / id offenditō
vōs offenditōte
eī / eae / ea offenduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— offendere
Īnfīnītīvus perfectum
— offendisse
Īnfīnītīvus futūrum
— offēnsūrum esse
Participium praesēns
— offendēns
Participium futūrum
— offēnsūrus
Gerundium (genitīvus)
— offendendī
Gerundium (datīvus)
— offendendō
Gerundium (accūsātīvus)
— offendendum
Gerundium (ablātīvus)
— offendendō
Supīnum (accūsātīvus)
— offēnsum
Supīnum (ablātīvus)
— offēnsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego offendor
tū offenderis
is / ea / id offenditur
nōs offendimur
vōs offendiminī
eī / eae / ea offenduntur
Indicātīvus imperfectum
ego offendēbar
tū offendēbāris
is / ea / id offendēbātur
nōs offendēbāmur
vōs offendēbāminī
eī / eae / ea offendēbantur
Indicātīvus futūrum
ego offendar
tū offendēris
is / ea / id offendētur
nōs offendēmur
vōs offendēminī
eī / eae / ea offendentur
Coniūnctīvus praesēns
ego offendar
tū offendāris
is / ea / id offendātur
nōs offendāmur
vōs offendāminī
eī / eae / ea offendantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego offenderer
tū offenderēris
is / ea / id offenderētur
nōs offenderēmur
vōs offenderēminī
eī / eae / ea offenderentur
Imperātīvus praesēns
tū offendere
vōs offendiminī
Imperātīvus futūrum
tū offenditor
is / ea / id offenditor
eī / eae / ea offenduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— offendī
Īnfīnītīvus perfectum
— offēnsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— offēnsum īrī
Participium perfectum
— offēnsus
Participium futūrum
— offendendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary