HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occurro — definition

Conjugation of occurro

Regular CEFR B1
[ɔkˈkʊr.roː]

to present oneself, suggest oneself, appear, occur, especially to the mind Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occurrō
tū occurris
is / ea / id occurrit
nōs occurrimus
vōs occurritis
eī / eae / ea occurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego occurrēbam
tū occurrēbās
is / ea / id occurrēbat
nōs occurrēbāmus
vōs occurrēbātis
eī / eae / ea occurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego occurram
tū occurrēs
is / ea / id occurret
nōs occurrēmus
vōs occurrētis
eī / eae / ea occurrent
Indicātīvus perfectum
ego occurrī
tū occurristī
is / ea / id occurrit
nōs occurrimus
vōs occurristis
eī / eae / ea occurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occurreram
tū occurrerās
is / ea / id occurrerat
nōs occurrerāmus
vōs occurrerātis
eī / eae / ea occurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occurrerō
tū occurreris
is / ea / id occurrerit
nōs occurrerimus
vōs occurreritis
eī / eae / ea occurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego occurram
tū occurrās
is / ea / id occurrat
nōs occurrāmus
vōs occurrātis
eī / eae / ea occurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego occurrerem
tū occurrerēs
is / ea / id occurreret
nōs occurrerēmus
vōs occurrerētis
eī / eae / ea occurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego occurrerim
tū occurrerīs
is / ea / id occurrerit
nōs occurrerīmus
vōs occurrerītis
eī / eae / ea occurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occurrissem
tū occurrissēs
is / ea / id occurrisset
nōs occurrissēmus
vōs occurrissētis
eī / eae / ea occurrissent
Imperātīvus praesēns
tū occurre
vōs occurrite
Imperātīvus futūrum
tū occurritō
is / ea / id occurritō
vōs occurritōte
eī / eae / ea occurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— occurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— occurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— occursūrum esse
Participium praesēns
— occurrēns
Participium futūrum
— occursūrus
Gerundium (genitīvus)
— occurrendī
Gerundium (datīvus)
— occurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— occurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— occurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— occursum
Supīnum (ablātīvus)
— occursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occurror
tū occurreris
is / ea / id occurritur
nōs occurrimur
vōs occurriminī
eī / eae / ea occurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego occurrēbar
tū occurrēbāris
is / ea / id occurrēbātur
nōs occurrēbāmur
vōs occurrēbāminī
eī / eae / ea occurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego occurrar
tū occurrēris
is / ea / id occurrētur
nōs occurrēmur
vōs occurrēminī
eī / eae / ea occurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego occurrar
tū occurrāris
is / ea / id occurrātur
nōs occurrāmur
vōs occurrāminī
eī / eae / ea occurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occurrerer
tū occurrerēris
is / ea / id occurrerētur
nōs occurrerēmur
vōs occurrerēminī
eī / eae / ea occurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū occurrere
vōs occurriminī
Imperātīvus futūrum
tū occurritor
is / ea / id occurritor
eī / eae / ea occurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— occurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— occursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— occursum īrī
Participium perfectum
— occursus
Participium futūrum
— occurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary