HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occupo — definition

Conjugation of occupo

Regular CEFR B1
[ˈɔk.kʊ.poː]

to seize, invade, take possession of Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occupō
tū occupās
is / ea / id occupat
nōs occupāmus
vōs occupātis
eī / eae / ea occupant
Indicātīvus imperfectum
ego occupābam
tū occupābās
is / ea / id occupābat
nōs occupābāmus
vōs occupābātis
eī / eae / ea occupābant
Indicātīvus futūrum
ego occupābō
tū occupābis
is / ea / id occupābit
nōs occupābimus
vōs occupābitis
eī / eae / ea occupābunt
Indicātīvus perfectum
ego occupāvī
tū occupāvistī
is / ea / id occupāvit
nōs occupāvimus
vōs occupāvistis
eī / eae / ea occupāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occupāveram
tū occupāverās
is / ea / id occupāverat
nōs occupāverāmus
vōs occupāverātis
eī / eae / ea occupāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occupāverō
tū occupāveris
is / ea / id occupāverit
nōs occupāverimus
vōs occupāveritis
eī / eae / ea occupāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego occupem
tū occupēs
is / ea / id occupet
nōs occupēmus
vōs occupētis
eī / eae / ea occupent
Coniūnctīvus imperfectum
ego occupārem
tū occupārēs
is / ea / id occupāret
nōs occupārēmus
vōs occupārētis
eī / eae / ea occupārent
Coniūnctīvus perfectum
ego occupāverim
tū occupāverīs
is / ea / id occupāverit
nōs occupāverīmus
vōs occupāverītis
eī / eae / ea occupāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occupāvissem
tū occupāvissēs
is / ea / id occupāvisset
nōs occupāvissēmus
vōs occupāvissētis
eī / eae / ea occupāvissent
Imperātīvus praesēns
tū occupā
vōs occupāte
Imperātīvus futūrum
tū occupātō
is / ea / id occupātō
vōs occupātōte
eī / eae / ea occupantō
Īnfīnītīvus praesēns
— occupāre
Īnfīnītīvus perfectum
— occupāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— occupātūrum esse
Participium praesēns
— occupāns
Participium futūrum
— occupātūrus
Gerundium (genitīvus)
— occupandī
Gerundium (datīvus)
— occupandō
Gerundium (accūsātīvus)
— occupandum
Gerundium (ablātīvus)
— occupandō
Supīnum (accūsātīvus)
— occupātum
Supīnum (ablātīvus)
— occupātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occupor
tū occupāris
is / ea / id occupātur
nōs occupāmur
vōs occupāminī
eī / eae / ea occupantur
Indicātīvus imperfectum
ego occupābar
tū occupābāris
is / ea / id occupābātur
nōs occupābāmur
vōs occupābāminī
eī / eae / ea occupābantur
Indicātīvus futūrum
ego occupābor
tū occupāberis
is / ea / id occupābitur
nōs occupābimur
vōs occupābiminī
eī / eae / ea occupābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego occuper
tū occupēris
is / ea / id occupētur
nōs occupēmur
vōs occupēminī
eī / eae / ea occupentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occupārer
tū occupārēris
is / ea / id occupārētur
nōs occupārēmur
vōs occupārēminī
eī / eae / ea occupārentur
Imperātīvus praesēns
tū occupāre
vōs occupāminī
Imperātīvus futūrum
tū occupātor
is / ea / id occupātor
eī / eae / ea occupantor
Īnfīnītīvus praesēns
— occupārī
Īnfīnītīvus perfectum
— occupātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— occupātum īrī
Participium perfectum
— occupātus
Participium futūrum
— occupandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary