HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occubo — definition

Conjugation of occubo

Regular CEFR B1
[ˈɔk.kʊ.boː]

to lie or fall in, on, or down, especially in the grave; rest, repose Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occubō
tū occubās
is / ea / id occubat
nōs occubāmus
vōs occubātis
eī / eae / ea occubant
Indicātīvus imperfectum
ego occubābam
tū occubābās
is / ea / id occubābat
nōs occubābāmus
vōs occubābātis
eī / eae / ea occubābant
Indicātīvus futūrum
ego occubābō
tū occubābis
is / ea / id occubābit
nōs occubābimus
vōs occubābitis
eī / eae / ea occubābunt
Indicātīvus perfectum
ego occubuī
tū occubuistī
is / ea / id occubuit
nōs occubuimus
vōs occubuistis
eī / eae / ea occubuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occubueram
tū occubuerās
is / ea / id occubuerat
nōs occubuerāmus
vōs occubuerātis
eī / eae / ea occubuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occubuerō
tū occubueris
is / ea / id occubuerit
nōs occubuerimus
vōs occubueritis
eī / eae / ea occubuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego occubem
tū occubēs
is / ea / id occubet
nōs occubēmus
vōs occubētis
eī / eae / ea occubent
Coniūnctīvus imperfectum
ego occubārem
tū occubārēs
is / ea / id occubāret
nōs occubārēmus
vōs occubārētis
eī / eae / ea occubārent
Coniūnctīvus perfectum
ego occubuerim
tū occubuerīs
is / ea / id occubuerit
nōs occubuerīmus
vōs occubuerītis
eī / eae / ea occubuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occubuissem
tū occubuissēs
is / ea / id occubuisset
nōs occubuissēmus
vōs occubuissētis
eī / eae / ea occubuissent
Imperātīvus praesēns
tū occubā
vōs occubāte
Imperātīvus futūrum
tū occubātō
is / ea / id occubātō
vōs occubātōte
eī / eae / ea occubantō
Īnfīnītīvus praesēns
— occubāre
Īnfīnītīvus perfectum
— occubuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— occubitūrum esse
Participium praesēns
— occubāns
Participium futūrum
— occubitūrus
Gerundium (genitīvus)
— occubandī
Gerundium (datīvus)
— occubandō
Gerundium (accūsātīvus)
— occubandum
Gerundium (ablātīvus)
— occubandō
Supīnum (accūsātīvus)
— occubitum
Supīnum (ablātīvus)
— occubitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occubor
tū occubāris
is / ea / id occubātur
nōs occubāmur
vōs occubāminī
eī / eae / ea occubantur
Indicātīvus imperfectum
ego occubābar
tū occubābāris
is / ea / id occubābātur
nōs occubābāmur
vōs occubābāminī
eī / eae / ea occubābantur
Indicātīvus futūrum
ego occubābor
tū occubāberis
is / ea / id occubābitur
nōs occubābimur
vōs occubābiminī
eī / eae / ea occubābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego occuber
tū occubēris
is / ea / id occubētur
nōs occubēmur
vōs occubēminī
eī / eae / ea occubentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occubārer
tū occubārēris
is / ea / id occubārētur
nōs occubārēmur
vōs occubārēminī
eī / eae / ea occubārentur
Imperātīvus praesēns
tū occubāre
vōs occubāminī
Imperātīvus futūrum
tū occubātor
is / ea / id occubātor
eī / eae / ea occubantor
Īnfīnītīvus praesēns
— occubārī
Īnfīnītīvus perfectum
— occubitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— occubitum īrī
Participium perfectum
— occubitus
Participium futūrum
— occubandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary