HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occo — definition

Conjugation of occo

Regular CEFR B1
[ˈɔk.koː]

Equivalent to 'Harrow': A device consisting of a heavy framework having several disks or teeth in a row, which is dragged across ploughed land to smooth or break up the... Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occō
tū occās
is / ea / id occat
nōs occāmus
vōs occātis
eī / eae / ea occant
Indicātīvus imperfectum
ego occābam
tū occābās
is / ea / id occābat
nōs occābāmus
vōs occābātis
eī / eae / ea occābant
Indicātīvus futūrum
ego occābō
tū occābis
is / ea / id occābit
nōs occābimus
vōs occābitis
eī / eae / ea occābunt
Indicātīvus perfectum
ego occāvī
tū occāvistī
is / ea / id occāvit
nōs occāvimus
vōs occāvistis
eī / eae / ea occāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occāveram
tū occāverās
is / ea / id occāverat
nōs occāverāmus
vōs occāverātis
eī / eae / ea occāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occāverō
tū occāveris
is / ea / id occāverit
nōs occāverimus
vōs occāveritis
eī / eae / ea occāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego occem
tū occēs
is / ea / id occet
nōs occēmus
vōs occētis
eī / eae / ea occent
Coniūnctīvus imperfectum
ego occārem
tū occārēs
is / ea / id occāret
nōs occārēmus
vōs occārētis
eī / eae / ea occārent
Coniūnctīvus perfectum
ego occāverim
tū occāverīs
is / ea / id occāverit
nōs occāverīmus
vōs occāverītis
eī / eae / ea occāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occāvissem
tū occāvissēs
is / ea / id occāvisset
nōs occāvissēmus
vōs occāvissētis
eī / eae / ea occāvissent
Imperātīvus praesēns
tū occā
vōs occāte
Imperātīvus futūrum
tū occātō
is / ea / id occātō
vōs occātōte
eī / eae / ea occantō
Īnfīnītīvus praesēns
— occāre
Īnfīnītīvus perfectum
— occāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— occātūrum esse
Participium praesēns
— occāns
Participium futūrum
— occātūrus
Gerundium (genitīvus)
— occandī
Gerundium (datīvus)
— occandō
Gerundium (accūsātīvus)
— occandum
Gerundium (ablātīvus)
— occandō
Supīnum (accūsātīvus)
— occātum
Supīnum (ablātīvus)
— occātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occor
tū occāris
is / ea / id occātur
nōs occāmur
vōs occāminī
eī / eae / ea occantur
Indicātīvus imperfectum
ego occābar
tū occābāris
is / ea / id occābātur
nōs occābāmur
vōs occābāminī
eī / eae / ea occābantur
Indicātīvus futūrum
ego occābor
tū occāberis
is / ea / id occābitur
nōs occābimur
vōs occābiminī
eī / eae / ea occābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego occer
tū occēris
is / ea / id occētur
nōs occēmur
vōs occēminī
eī / eae / ea occentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occārer
tū occārēris
is / ea / id occārētur
nōs occārēmur
vōs occārēminī
eī / eae / ea occārentur
Imperātīvus praesēns
tū occāre
vōs occāminī
Imperātīvus futūrum
tū occātor
is / ea / id occātor
eī / eae / ea occantor
Īnfīnītīvus praesēns
— occārī
Īnfīnītīvus perfectum
— occātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— occātum īrī
Participium perfectum
— occātus
Participium futūrum
— occandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary