HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occipio — definición

Conjugation of occipio

Regular CEFR B1
/[ɔkˈkɪ.pi.oː]/

to begin, start, commence Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occipiō
occipis
is / ea / id occipit
nōs occipimus
vōs occipitis
eī / eae / ea occipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego occipiēbam
occipiēbās
is / ea / id occipiēbat
nōs occipiēbāmus
vōs occipiēbātis
eī / eae / ea occipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego occipiam
occipiēs
is / ea / id occipiet
nōs occipiēmus
vōs occipiētis
eī / eae / ea occipient
Indicātīvus perfectum
ego occēpī
occēpistī
is / ea / id occēpit
nōs occēpimus
vōs occēpistis
eī / eae / ea occēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occēperam
occēperās
is / ea / id occēperat
nōs occēperāmus
vōs occēperātis
eī / eae / ea occēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occēperō
occēperis
is / ea / id occēperit
nōs occēperimus
vōs occēperitis
eī / eae / ea occēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego occipiam
occipiās
is / ea / id occipiat
nōs occipiāmus
vōs occipiātis
eī / eae / ea occipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego occiperem
occiperēs
is / ea / id occiperet
nōs occiperēmus
vōs occiperētis
eī / eae / ea occiperent
Coniūnctīvus perfectum
ego occēperim
occēperīs
is / ea / id occēperit
nōs occēperīmus
vōs occēperītis
eī / eae / ea occēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occēpissem
occēpissēs
is / ea / id occēpisset
nōs occēpissēmus
vōs occēpissētis
eī / eae / ea occēpissent
Imperātīvus praesēns
occipe
vōs occipite
Imperātīvus futūrum
occipitō
is / ea / id occipitō
vōs occipitōte
eī / eae / ea occipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
occipere
Īnfīnītīvus perfectum
occēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
occeptūrum esse
Participium praesēns
occipiēns
Participium futūrum
occeptūrus
Gerundium (genitīvus)
occipiendī
Gerundium (datīvus)
occipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
occipiendum
Gerundium (ablātīvus)
occipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
occeptum
Supīnum (ablātīvus)
occeptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occipior
occiperis
is / ea / id occipitur
nōs occipimur
vōs occipiminī
eī / eae / ea occipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego occipiēbar
occipiēbāris
is / ea / id occipiēbātur
nōs occipiēbāmur
vōs occipiēbāminī
eī / eae / ea occipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego occipiar
occipiēris
is / ea / id occipiētur
nōs occipiēmur
vōs occipiēminī
eī / eae / ea occipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego occipiar
occipiāris
is / ea / id occipiātur
nōs occipiāmur
vōs occipiāminī
eī / eae / ea occipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occiperer
occiperēris
is / ea / id occiperētur
nōs occiperēmur
vōs occiperēminī
eī / eae / ea occiperentur
Imperātīvus praesēns
occipere
vōs occipiminī
Imperātīvus futūrum
occipitor
is / ea / id occipitor
eī / eae / ea occipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
occipī
Īnfīnītīvus perfectum
occeptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
occeptum īrī
Participium perfectum
occeptus
Participium futūrum
occipiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary