HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occipio — definition

Conjugation of occipio

Regular CEFR B1
[ɔkˈkɪ.pi.oː]

to begin, start, commence Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occipiō
tū occipis
is / ea / id occipit
nōs occipimus
vōs occipitis
eī / eae / ea occipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego occipiēbam
tū occipiēbās
is / ea / id occipiēbat
nōs occipiēbāmus
vōs occipiēbātis
eī / eae / ea occipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego occipiam
tū occipiēs
is / ea / id occipiet
nōs occipiēmus
vōs occipiētis
eī / eae / ea occipient
Indicātīvus perfectum
ego occēpī
tū occēpistī
is / ea / id occēpit
nōs occēpimus
vōs occēpistis
eī / eae / ea occēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occēperam
tū occēperās
is / ea / id occēperat
nōs occēperāmus
vōs occēperātis
eī / eae / ea occēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occēperō
tū occēperis
is / ea / id occēperit
nōs occēperimus
vōs occēperitis
eī / eae / ea occēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego occipiam
tū occipiās
is / ea / id occipiat
nōs occipiāmus
vōs occipiātis
eī / eae / ea occipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego occiperem
tū occiperēs
is / ea / id occiperet
nōs occiperēmus
vōs occiperētis
eī / eae / ea occiperent
Coniūnctīvus perfectum
ego occēperim
tū occēperīs
is / ea / id occēperit
nōs occēperīmus
vōs occēperītis
eī / eae / ea occēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occēpissem
tū occēpissēs
is / ea / id occēpisset
nōs occēpissēmus
vōs occēpissētis
eī / eae / ea occēpissent
Imperātīvus praesēns
tū occipe
vōs occipite
Imperātīvus futūrum
tū occipitō
is / ea / id occipitō
vōs occipitōte
eī / eae / ea occipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— occipere
Īnfīnītīvus perfectum
— occēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— occeptūrum esse
Participium praesēns
— occipiēns
Participium futūrum
— occeptūrus
Gerundium (genitīvus)
— occipiendī
Gerundium (datīvus)
— occipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— occipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— occipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— occeptum
Supīnum (ablātīvus)
— occeptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occipior
tū occiperis
is / ea / id occipitur
nōs occipimur
vōs occipiminī
eī / eae / ea occipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego occipiēbar
tū occipiēbāris
is / ea / id occipiēbātur
nōs occipiēbāmur
vōs occipiēbāminī
eī / eae / ea occipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego occipiar
tū occipiēris
is / ea / id occipiētur
nōs occipiēmur
vōs occipiēminī
eī / eae / ea occipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego occipiar
tū occipiāris
is / ea / id occipiātur
nōs occipiāmur
vōs occipiāminī
eī / eae / ea occipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occiperer
tū occiperēris
is / ea / id occiperētur
nōs occiperēmur
vōs occiperēminī
eī / eae / ea occiperentur
Imperātīvus praesēns
tū occipere
vōs occipiminī
Imperātīvus futūrum
tū occipitor
is / ea / id occipitor
eī / eae / ea occipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— occipī
Īnfīnītīvus perfectum
— occeptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— occeptum īrī
Participium perfectum
— occeptus
Participium futūrum
— occipiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary