Conjugation of occino
/[ˈɔk.kɪ.noː]/to sing or chirp inauspiciously (as to give an unfavourable omen) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | occinō |
| tū | occinis |
| is / ea / id | occinit |
| nōs | occinimus |
| vōs | occinitis |
| eī / eae / ea | occinunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | occinēbam |
| tū | occinēbās |
| is / ea / id | occinēbat |
| nōs | occinēbāmus |
| vōs | occinēbātis |
| eī / eae / ea | occinēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | occinam |
| tū | occinēs |
| is / ea / id | occinet |
| nōs | occinēmus |
| vōs | occinētis |
| eī / eae / ea | occinent |
Indicātīvus perfectum
| ego | occinuī |
| tū | occinuistī |
| is / ea / id | occinuit |
| nōs | occinuimus |
| vōs | occinuistis |
| eī / eae / ea | occinuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | occinueram |
| tū | occinuerās |
| is / ea / id | occinuerat |
| nōs | occinuerāmus |
| vōs | occinuerātis |
| eī / eae / ea | occinuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | occinuerō |
| tū | occinueris |
| is / ea / id | occinuerit |
| nōs | occinuerimus |
| vōs | occinueritis |
| eī / eae / ea | occinuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | occinam |
| tū | occinās |
| is / ea / id | occinat |
| nōs | occināmus |
| vōs | occinātis |
| eī / eae / ea | occinant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | occinerem |
| tū | occinerēs |
| is / ea / id | occineret |
| nōs | occinerēmus |
| vōs | occinerētis |
| eī / eae / ea | occinerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | occinuerim |
| tū | occinuerīs |
| is / ea / id | occinuerit |
| nōs | occinuerīmus |
| vōs | occinuerītis |
| eī / eae / ea | occinuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | occinuissem |
| tū | occinuissēs |
| is / ea / id | occinuisset |
| nōs | occinuissēmus |
| vōs | occinuissētis |
| eī / eae / ea | occinuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | occine |
| vōs | occinite |
Imperātīvus futūrum
| tū | occinitō |
| is / ea / id | occinitō |
| vōs | occinitōte |
| eī / eae / ea | occinuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | occinere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | occinuisse |
Participium praesēns
| — | occinēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | occinendī |
Gerundium (datīvus)
| — | occinendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | occinendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | occinendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | occinor |
| tū | occineris |
| is / ea / id | occinitur |
| nōs | occinimur |
| vōs | occiniminī |
| eī / eae / ea | occinuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | occinēbar |
| tū | occinēbāris |
| is / ea / id | occinēbātur |
| nōs | occinēbāmur |
| vōs | occinēbāminī |
| eī / eae / ea | occinēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | occinar |
| tū | occinēris |
| is / ea / id | occinētur |
| nōs | occinēmur |
| vōs | occinēminī |
| eī / eae / ea | occinentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | occinar |
| tū | occināris |
| is / ea / id | occinātur |
| nōs | occināmur |
| vōs | occināminī |
| eī / eae / ea | occinantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | occinerer |
| tū | occinerēris |
| is / ea / id | occinerētur |
| nōs | occinerēmur |
| vōs | occinerēminī |
| eī / eae / ea | occinerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | occinere |
| vōs | occiniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | occinitor |
| is / ea / id | occinitor |
| eī / eae / ea | occinuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | occinī |
Participium futūrum
| — | occinendus |