HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occino — definition

Conjugation of occino

Regular CEFR B1
[ˈɔk.kɪ.noː]

to sing or chirp inauspiciously (as to give an unfavourable omen) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occinō
tū occinis
is / ea / id occinit
nōs occinimus
vōs occinitis
eī / eae / ea occinunt
Indicātīvus imperfectum
ego occinēbam
tū occinēbās
is / ea / id occinēbat
nōs occinēbāmus
vōs occinēbātis
eī / eae / ea occinēbant
Indicātīvus futūrum
ego occinam
tū occinēs
is / ea / id occinet
nōs occinēmus
vōs occinētis
eī / eae / ea occinent
Indicātīvus perfectum
ego occinuī
tū occinuistī
is / ea / id occinuit
nōs occinuimus
vōs occinuistis
eī / eae / ea occinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occinueram
tū occinuerās
is / ea / id occinuerat
nōs occinuerāmus
vōs occinuerātis
eī / eae / ea occinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occinuerō
tū occinueris
is / ea / id occinuerit
nōs occinuerimus
vōs occinueritis
eī / eae / ea occinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego occinam
tū occinās
is / ea / id occinat
nōs occināmus
vōs occinātis
eī / eae / ea occinant
Coniūnctīvus imperfectum
ego occinerem
tū occinerēs
is / ea / id occineret
nōs occinerēmus
vōs occinerētis
eī / eae / ea occinerent
Coniūnctīvus perfectum
ego occinuerim
tū occinuerīs
is / ea / id occinuerit
nōs occinuerīmus
vōs occinuerītis
eī / eae / ea occinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occinuissem
tū occinuissēs
is / ea / id occinuisset
nōs occinuissēmus
vōs occinuissētis
eī / eae / ea occinuissent
Imperātīvus praesēns
tū occine
vōs occinite
Imperātīvus futūrum
tū occinitō
is / ea / id occinitō
vōs occinitōte
eī / eae / ea occinuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— occinere
Īnfīnītīvus perfectum
— occinuisse
Participium praesēns
— occinēns
Gerundium (genitīvus)
— occinendī
Gerundium (datīvus)
— occinendō
Gerundium (accūsātīvus)
— occinendum
Gerundium (ablātīvus)
— occinendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occinor
tū occineris
is / ea / id occinitur
nōs occinimur
vōs occiniminī
eī / eae / ea occinuntur
Indicātīvus imperfectum
ego occinēbar
tū occinēbāris
is / ea / id occinēbātur
nōs occinēbāmur
vōs occinēbāminī
eī / eae / ea occinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego occinar
tū occinēris
is / ea / id occinētur
nōs occinēmur
vōs occinēminī
eī / eae / ea occinentur
Coniūnctīvus praesēns
ego occinar
tū occināris
is / ea / id occinātur
nōs occināmur
vōs occināminī
eī / eae / ea occinantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occinerer
tū occinerēris
is / ea / id occinerētur
nōs occinerēmur
vōs occinerēminī
eī / eae / ea occinerentur
Imperātīvus praesēns
tū occinere
vōs occiniminī
Imperātīvus futūrum
tū occinitor
is / ea / id occinitor
eī / eae / ea occinuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— occinī
Participium futūrum
— occinendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary