HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtrecto — definición

Conjugation of obtrecto

Regular CEFR B2
/[ɔpˈtrɛk.toː]/

to disparage, underrate, decry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtrectō
obtrectās
is / ea / id obtrectat
nōs obtrectāmus
vōs obtrectātis
eī / eae / ea obtrectant
Indicātīvus imperfectum
ego obtrectābam
obtrectābās
is / ea / id obtrectābat
nōs obtrectābāmus
vōs obtrectābātis
eī / eae / ea obtrectābant
Indicātīvus futūrum
ego obtrectābō
obtrectābis
is / ea / id obtrectābit
nōs obtrectābimus
vōs obtrectābitis
eī / eae / ea obtrectābunt
Indicātīvus perfectum
ego obtrectāvī
obtrectāvistī
is / ea / id obtrectāvit
nōs obtrectāvimus
vōs obtrectāvistis
eī / eae / ea obtrectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtrectāveram
obtrectāverās
is / ea / id obtrectāverat
nōs obtrectāverāmus
vōs obtrectāverātis
eī / eae / ea obtrectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtrectāverō
obtrectāveris
is / ea / id obtrectāverit
nōs obtrectāverimus
vōs obtrectāveritis
eī / eae / ea obtrectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtrectem
obtrectēs
is / ea / id obtrectet
nōs obtrectēmus
vōs obtrectētis
eī / eae / ea obtrectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtrectārem
obtrectārēs
is / ea / id obtrectāret
nōs obtrectārēmus
vōs obtrectārētis
eī / eae / ea obtrectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtrectāverim
obtrectāverīs
is / ea / id obtrectāverit
nōs obtrectāverīmus
vōs obtrectāverītis
eī / eae / ea obtrectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtrectāvissem
obtrectāvissēs
is / ea / id obtrectāvisset
nōs obtrectāvissēmus
vōs obtrectāvissētis
eī / eae / ea obtrectāvissent
Imperātīvus praesēns
obtrectā
vōs obtrectāte
Imperātīvus futūrum
obtrectātō
is / ea / id obtrectātō
vōs obtrectātōte
eī / eae / ea obtrectantō
Īnfīnītīvus praesēns
obtrectāre
Īnfīnītīvus perfectum
obtrectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obtrectātūrum esse
Participium praesēns
obtrectāns
Participium futūrum
obtrectātūrus
Gerundium (genitīvus)
obtrectandī
Gerundium (datīvus)
obtrectandō
Gerundium (accūsātīvus)
obtrectandum
Gerundium (ablātīvus)
obtrectandō
Supīnum (accūsātīvus)
obtrectātum
Supīnum (ablātīvus)
obtrectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtrector
obtrectāris
is / ea / id obtrectātur
nōs obtrectāmur
vōs obtrectāminī
eī / eae / ea obtrectantur
Indicātīvus imperfectum
ego obtrectābar
obtrectābāris
is / ea / id obtrectābātur
nōs obtrectābāmur
vōs obtrectābāminī
eī / eae / ea obtrectābantur
Indicātīvus futūrum
ego obtrectābor
obtrectāberis
is / ea / id obtrectābitur
nōs obtrectābimur
vōs obtrectābiminī
eī / eae / ea obtrectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtrecter
obtrectēris
is / ea / id obtrectētur
nōs obtrectēmur
vōs obtrectēminī
eī / eae / ea obtrectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtrectārer
obtrectārēris
is / ea / id obtrectārētur
nōs obtrectārēmur
vōs obtrectārēminī
eī / eae / ea obtrectārentur
Imperātīvus praesēns
obtrectāre
vōs obtrectāminī
Imperātīvus futūrum
obtrectātor
is / ea / id obtrectātor
eī / eae / ea obtrectantor
Īnfīnītīvus praesēns
obtrectārī
Īnfīnītīvus perfectum
obtrectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obtrectātum īrī
Participium perfectum
obtrectātus
Participium futūrum
obtrectandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary