HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtorqueo — definition

Conjugation of obtorqueo

Regular CEFR B2
[ɔpˈtɔr.kʷe.oː]

to turn, bend or twist around; writhe, wrench Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtorqueō
tū obtorquēs
is / ea / id obtorquet
nōs obtorquēmus
vōs obtorquētis
eī / eae / ea obtorquent
Indicātīvus imperfectum
ego obtorquēbam
tū obtorquēbās
is / ea / id obtorquēbat
nōs obtorquēbāmus
vōs obtorquēbātis
eī / eae / ea obtorquēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtorquēbō
tū obtorquēbis
is / ea / id obtorquēbit
nōs obtorquēbimus
vōs obtorquēbitis
eī / eae / ea obtorquēbunt
Indicātīvus perfectum
ego obtorsī
tū obtorsistī
is / ea / id obtorsit
nōs obtorsimus
vōs obtorsistis
eī / eae / ea obtorsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtorseram
tū obtorserās
is / ea / id obtorserat
nōs obtorserāmus
vōs obtorserātis
eī / eae / ea obtorserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtorserō
tū obtorseris
is / ea / id obtorserit
nōs obtorserimus
vōs obtorseritis
eī / eae / ea obtorserint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtorqueam
tū obtorqueās
is / ea / id obtorqueat
nōs obtorqueāmus
vōs obtorqueātis
eī / eae / ea obtorqueant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtorquērem
tū obtorquērēs
is / ea / id obtorquēret
nōs obtorquērēmus
vōs obtorquērētis
eī / eae / ea obtorquērent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtorserim
tū obtorserīs
is / ea / id obtorserit
nōs obtorserīmus
vōs obtorserītis
eī / eae / ea obtorserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtorsissem
tū obtorsissēs
is / ea / id obtorsisset
nōs obtorsissēmus
vōs obtorsissētis
eī / eae / ea obtorsissent
Imperātīvus praesēns
tū obtorquē
vōs obtorquēte
Imperātīvus futūrum
tū obtorquētō
is / ea / id obtorquētō
vōs obtorquētōte
eī / eae / ea obtorquentō
Īnfīnītīvus praesēns
— obtorquēre
Īnfīnītīvus perfectum
— obtorsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtortūrum esse
Participium praesēns
— obtorquēns
Participium futūrum
— obtortūrus
Gerundium (genitīvus)
— obtorquendī
Gerundium (datīvus)
— obtorquendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtorquendum
Gerundium (ablātīvus)
— obtorquendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obtortum
Supīnum (ablātīvus)
— obtortū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtorqueor
tū obtorquēris
is / ea / id obtorquētur
nōs obtorquēmur
vōs obtorquēminī
eī / eae / ea obtorquentur
Indicātīvus imperfectum
ego obtorquēbar
tū obtorquēbāris
is / ea / id obtorquēbātur
nōs obtorquēbāmur
vōs obtorquēbāminī
eī / eae / ea obtorquēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtorquēbor
tū obtorquēberis
is / ea / id obtorquēbitur
nōs obtorquēbimur
vōs obtorquēbiminī
eī / eae / ea obtorquēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtorquear
tū obtorqueāris
is / ea / id obtorqueātur
nōs obtorqueāmur
vōs obtorqueāminī
eī / eae / ea obtorqueantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtorquērer
tū obtorquērēris
is / ea / id obtorquērētur
nōs obtorquērēmur
vōs obtorquērēminī
eī / eae / ea obtorquērentur
Imperātīvus praesēns
tū obtorquēre
vōs obtorquēminī
Imperātīvus futūrum
tū obtorquētor
is / ea / id obtorquētor
eī / eae / ea obtorquentor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtorquērī
Īnfīnītīvus perfectum
— obtortum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtortum īrī
Participium perfectum
— obtortus
Participium futūrum
— obtorquendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary