HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtendo — definition

Conjugation of obtendo

Regular CEFR B1
[ɔpˈtɛn.doː]

to stretch or spread before or over Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtendō
tū obtendis
is / ea / id obtendit
nōs obtendimus
vōs obtenditis
eī / eae / ea obtendunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtendēbam
tū obtendēbās
is / ea / id obtendēbat
nōs obtendēbāmus
vōs obtendēbātis
eī / eae / ea obtendēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtendam
tū obtendēs
is / ea / id obtendet
nōs obtendēmus
vōs obtendētis
eī / eae / ea obtendent
Indicātīvus perfectum
ego obtendī
tū obtendistī
is / ea / id obtendit
nōs obtendimus
vōs obtendistis
eī / eae / ea obtendērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtenderam
tū obtenderās
is / ea / id obtenderat
nōs obtenderāmus
vōs obtenderātis
eī / eae / ea obtenderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtenderō
tū obtenderis
is / ea / id obtenderit
nōs obtenderimus
vōs obtenderitis
eī / eae / ea obtenderint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtendam
tū obtendās
is / ea / id obtendat
nōs obtendāmus
vōs obtendātis
eī / eae / ea obtendant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtenderem
tū obtenderēs
is / ea / id obtenderet
nōs obtenderēmus
vōs obtenderētis
eī / eae / ea obtenderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtenderim
tū obtenderīs
is / ea / id obtenderit
nōs obtenderīmus
vōs obtenderītis
eī / eae / ea obtenderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtendissem
tū obtendissēs
is / ea / id obtendisset
nōs obtendissēmus
vōs obtendissētis
eī / eae / ea obtendissent
Imperātīvus praesēns
tū obtende
vōs obtendite
Imperātīvus futūrum
tū obtenditō
is / ea / id obtenditō
vōs obtenditōte
eī / eae / ea obtenduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obtendere
Īnfīnītīvus perfectum
— obtendisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtentūrum esse
Participium praesēns
— obtendēns
Participium futūrum
— obtentūrus
Gerundium (genitīvus)
— obtendendī
Gerundium (datīvus)
— obtendendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtendendum
Gerundium (ablātīvus)
— obtendendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obtentum
Supīnum (ablātīvus)
— obtentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtendor
tū obtenderis
is / ea / id obtenditur
nōs obtendimur
vōs obtendiminī
eī / eae / ea obtenduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtendēbar
tū obtendēbāris
is / ea / id obtendēbātur
nōs obtendēbāmur
vōs obtendēbāminī
eī / eae / ea obtendēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtendar
tū obtendēris
is / ea / id obtendētur
nōs obtendēmur
vōs obtendēminī
eī / eae / ea obtendentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtendar
tū obtendāris
is / ea / id obtendātur
nōs obtendāmur
vōs obtendāminī
eī / eae / ea obtendantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtenderer
tū obtenderēris
is / ea / id obtenderētur
nōs obtenderēmur
vōs obtenderēminī
eī / eae / ea obtenderentur
Imperātīvus praesēns
tū obtendere
vōs obtendiminī
Imperātīvus futūrum
tū obtenditor
is / ea / id obtenditor
eī / eae / ea obtenduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtendī
Īnfīnītīvus perfectum
— obtentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtentum īrī
Participium perfectum
— obtentus
Participium futūrum
— obtendendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary