Conjugation of obtempero
[ɔpˈtɛm.pɛ.roː]to comply with; to conform to, obey Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obtemperō |
| tū | obtemperās |
| is / ea / id | obtemperat |
| nōs | obtemperāmus |
| vōs | obtemperātis |
| eī / eae / ea | obtemperant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obtemperābam |
| tū | obtemperābās |
| is / ea / id | obtemperābat |
| nōs | obtemperābāmus |
| vōs | obtemperābātis |
| eī / eae / ea | obtemperābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obtemperābō |
| tū | obtemperābis |
| is / ea / id | obtemperābit |
| nōs | obtemperābimus |
| vōs | obtemperābitis |
| eī / eae / ea | obtemperābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | obtemperāvī |
| tū | obtemperāvistī |
| is / ea / id | obtemperāvit |
| nōs | obtemperāvimus |
| vōs | obtemperāvistis |
| eī / eae / ea | obtemperāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obtemperāveram |
| tū | obtemperāverās |
| is / ea / id | obtemperāverat |
| nōs | obtemperāverāmus |
| vōs | obtemperāverātis |
| eī / eae / ea | obtemperāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obtemperāverō |
| tū | obtemperāveris |
| is / ea / id | obtemperāverit |
| nōs | obtemperāverimus |
| vōs | obtemperāveritis |
| eī / eae / ea | obtemperāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obtemperem |
| tū | obtemperēs |
| is / ea / id | obtemperet |
| nōs | obtemperēmus |
| vōs | obtemperētis |
| eī / eae / ea | obtemperent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obtemperārem |
| tū | obtemperārēs |
| is / ea / id | obtemperāret |
| nōs | obtemperārēmus |
| vōs | obtemperārētis |
| eī / eae / ea | obtemperārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obtemperāverim |
| tū | obtemperāverīs |
| is / ea / id | obtemperāverit |
| nōs | obtemperāverīmus |
| vōs | obtemperāverītis |
| eī / eae / ea | obtemperāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obtemperāvissem |
| tū | obtemperāvissēs |
| is / ea / id | obtemperāvisset |
| nōs | obtemperāvissēmus |
| vōs | obtemperāvissētis |
| eī / eae / ea | obtemperāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obtemperā |
| vōs | obtemperāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | obtemperātō |
| is / ea / id | obtemperātō |
| vōs | obtemperātōte |
| eī / eae / ea | obtemperantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obtemperāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obtemperāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obtemperātūrum esse |
Participium praesēns
| — | obtemperāns |
Participium futūrum
| — | obtemperātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | obtemperandī |
Gerundium (datīvus)
| — | obtemperandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obtemperandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obtemperandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | obtemperātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | obtemperātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obtemperor |
| tū | obtemperāris |
| is / ea / id | obtemperātur |
| nōs | obtemperāmur |
| vōs | obtemperāminī |
| eī / eae / ea | obtemperantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obtemperābar |
| tū | obtemperābāris |
| is / ea / id | obtemperābātur |
| nōs | obtemperābāmur |
| vōs | obtemperābāminī |
| eī / eae / ea | obtemperābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | obtemperābor |
| tū | obtemperāberis |
| is / ea / id | obtemperābitur |
| nōs | obtemperābimur |
| vōs | obtemperābiminī |
| eī / eae / ea | obtemperābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obtemperer |
| tū | obtemperēris |
| is / ea / id | obtemperētur |
| nōs | obtemperēmur |
| vōs | obtemperēminī |
| eī / eae / ea | obtemperentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obtemperārer |
| tū | obtemperārēris |
| is / ea / id | obtemperārētur |
| nōs | obtemperārēmur |
| vōs | obtemperārēminī |
| eī / eae / ea | obtemperārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | obtemperāre |
| vōs | obtemperāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | obtemperātor |
| is / ea / id | obtemperātor |
| eī / eae / ea | obtemperantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obtemperārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obtemperātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obtemperātum īrī |
Participium perfectum
| — | obtemperātus |
Participium futūrum
| — | obtemperandus |