HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obstruo — definition

Conjugation of obstruo

Regular CEFR B1
[ˈɔp.stru.oː]

to build before or against; build, block, or wall up; stop up, barricade, render impassable Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obstruō
tū obstruis
is / ea / id obstruit
nōs obstruimus
vōs obstruitis
eī / eae / ea obstruunt
Indicātīvus imperfectum
ego obstruēbam
tū obstruēbās
is / ea / id obstruēbat
nōs obstruēbāmus
vōs obstruēbātis
eī / eae / ea obstruēbant
Indicātīvus futūrum
ego obstruam
tū obstruēs
is / ea / id obstruet
nōs obstruēmus
vōs obstruētis
eī / eae / ea obstruent
Indicātīvus perfectum
ego obstrūxī
tū obstrūxistī
is / ea / id obstrūxit
nōs obstrūximus
vōs obstrūxistis
eī / eae / ea obstrūxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obstrūxeram
tū obstrūxerās
is / ea / id obstrūxerat
nōs obstrūxerāmus
vōs obstrūxerātis
eī / eae / ea obstrūxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obstrūxerō
tū obstrūxeris
is / ea / id obstrūxerit
nōs obstrūxerimus
vōs obstrūxeritis
eī / eae / ea obstrūxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obstruam
tū obstruās
is / ea / id obstruat
nōs obstruāmus
vōs obstruātis
eī / eae / ea obstruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstruerem
tū obstruerēs
is / ea / id obstrueret
nōs obstruerēmus
vōs obstruerētis
eī / eae / ea obstruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obstrūxerim
tū obstrūxerīs
is / ea / id obstrūxerit
nōs obstrūxerīmus
vōs obstrūxerītis
eī / eae / ea obstrūxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obstrūxissem
tū obstrūxissēs
is / ea / id obstrūxisset
nōs obstrūxissēmus
vōs obstrūxissētis
eī / eae / ea obstrūxissent
Imperātīvus praesēns
tū obstrue
vōs obstruite
Imperātīvus futūrum
tū obstruitō
is / ea / id obstruitō
vōs obstruitōte
eī / eae / ea obstruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obstruere
Īnfīnītīvus perfectum
— obstrūxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obstrūctūrum esse
Participium praesēns
— obstruēns
Participium futūrum
— obstrūctūrus
Gerundium (genitīvus)
— obstruendī
Gerundium (datīvus)
— obstruendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obstruendum
Gerundium (ablātīvus)
— obstruendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obstrūctum
Supīnum (ablātīvus)
— obstrūctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obstruor
tū obstrueris
is / ea / id obstruitur
nōs obstruimur
vōs obstruiminī
eī / eae / ea obstruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obstruēbar
tū obstruēbāris
is / ea / id obstruēbātur
nōs obstruēbāmur
vōs obstruēbāminī
eī / eae / ea obstruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obstruar
tū obstruēris
is / ea / id obstruētur
nōs obstruēmur
vōs obstruēminī
eī / eae / ea obstruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obstruar
tū obstruāris
is / ea / id obstruātur
nōs obstruāmur
vōs obstruāminī
eī / eae / ea obstruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstruerer
tū obstruerēris
is / ea / id obstruerētur
nōs obstruerēmur
vōs obstruerēminī
eī / eae / ea obstruerentur
Imperātīvus praesēns
tū obstruere
vōs obstruiminī
Imperātīvus futūrum
tū obstruitor
is / ea / id obstruitor
eī / eae / ea obstruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obstruī
Īnfīnītīvus perfectum
— obstrūctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obstrūctum īrī
Participium perfectum
— obstrūctus
Participium futūrum
— obstruendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary