HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obstrepo — definition

Conjugation of obstrepo

Regular CEFR B2
[ˈɔp.strɛ.poː]

to be troublesome to; annoy; impede, hinder Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obstrepō
tū obstrepis
is / ea / id obstrepit
nōs obstrepimus
vōs obstrepitis
eī / eae / ea obstrepunt
Indicātīvus imperfectum
ego obstrepēbam
tū obstrepēbās
is / ea / id obstrepēbat
nōs obstrepēbāmus
vōs obstrepēbātis
eī / eae / ea obstrepēbant
Indicātīvus futūrum
ego obstrepam
tū obstrepēs
is / ea / id obstrepet
nōs obstrepēmus
vōs obstrepētis
eī / eae / ea obstrepent
Indicātīvus perfectum
ego obstrepuī
tū obstrepuistī
is / ea / id obstrepuit
nōs obstrepuimus
vōs obstrepuistis
eī / eae / ea obstrepuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obstrepueram
tū obstrepuerās
is / ea / id obstrepuerat
nōs obstrepuerāmus
vōs obstrepuerātis
eī / eae / ea obstrepuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obstrepuerō
tū obstrepueris
is / ea / id obstrepuerit
nōs obstrepuerimus
vōs obstrepueritis
eī / eae / ea obstrepuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obstrepam
tū obstrepās
is / ea / id obstrepat
nōs obstrepāmus
vōs obstrepātis
eī / eae / ea obstrepant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstreperem
tū obstreperēs
is / ea / id obstreperet
nōs obstreperēmus
vōs obstreperētis
eī / eae / ea obstreperent
Coniūnctīvus perfectum
ego obstrepuerim
tū obstrepuerīs
is / ea / id obstrepuerit
nōs obstrepuerīmus
vōs obstrepuerītis
eī / eae / ea obstrepuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obstrepuissem
tū obstrepuissēs
is / ea / id obstrepuisset
nōs obstrepuissēmus
vōs obstrepuissētis
eī / eae / ea obstrepuissent
Imperātīvus praesēns
tū obstrepe
vōs obstrepite
Imperātīvus futūrum
tū obstrepitō
is / ea / id obstrepitō
vōs obstrepitōte
eī / eae / ea obstrepuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obstrepere
Īnfīnītīvus perfectum
— obstrepuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obstrepitūrum esse
Participium praesēns
— obstrepēns
Participium futūrum
— obstrepitūrus
Gerundium (genitīvus)
— obstrependī
Gerundium (datīvus)
— obstrependō
Gerundium (accūsātīvus)
— obstrependum
Gerundium (ablātīvus)
— obstrependō
Supīnum (accūsātīvus)
— obstrepitum
Supīnum (ablātīvus)
— obstrepitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obstrepor
tū obstreperis
is / ea / id obstrepitur
nōs obstrepimur
vōs obstrepiminī
eī / eae / ea obstrepuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obstrepēbar
tū obstrepēbāris
is / ea / id obstrepēbātur
nōs obstrepēbāmur
vōs obstrepēbāminī
eī / eae / ea obstrepēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obstrepar
tū obstrepēris
is / ea / id obstrepētur
nōs obstrepēmur
vōs obstrepēminī
eī / eae / ea obstrepentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obstrepar
tū obstrepāris
is / ea / id obstrepātur
nōs obstrepāmur
vōs obstrepāminī
eī / eae / ea obstrepantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obstreperer
tū obstreperēris
is / ea / id obstreperētur
nōs obstreperēmur
vōs obstreperēminī
eī / eae / ea obstreperentur
Imperātīvus praesēns
tū obstrepere
vōs obstrepiminī
Imperātīvus futūrum
tū obstrepitor
is / ea / id obstrepitor
eī / eae / ea obstrepuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obstrepī
Īnfīnītīvus perfectum
— obstrepitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obstrepitum īrī
Participium perfectum
— obstrepitus
Participium futūrum
— obstrependus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary