HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obsideo — definition

Conjugation of obsideo

Regular CEFR B1
[ɔpˈsɪ.de.oː]

to besiege; hem in, beset, invest, blockade a place Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obsideō
tū obsidēs
is / ea / id obsidet
nōs obsidēmus
vōs obsidētis
eī / eae / ea obsident
Indicātīvus imperfectum
ego obsidēbam
tū obsidēbās
is / ea / id obsidēbat
nōs obsidēbāmus
vōs obsidēbātis
eī / eae / ea obsidēbant
Indicātīvus futūrum
ego obsidēbō
tū obsidēbis
is / ea / id obsidēbit
nōs obsidēbimus
vōs obsidēbitis
eī / eae / ea obsidēbunt
Indicātīvus perfectum
ego obsēdī
tū obsēdistī
is / ea / id obsēdit
nōs obsēdimus
vōs obsēdistis
eī / eae / ea obsēdērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obsēderam
tū obsēderās
is / ea / id obsēderat
nōs obsēderāmus
vōs obsēderātis
eī / eae / ea obsēderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obsēderō
tū obsēderis
is / ea / id obsēderit
nōs obsēderimus
vōs obsēderitis
eī / eae / ea obsēderint
Coniūnctīvus praesēns
ego obsideam
tū obsideās
is / ea / id obsideat
nōs obsideāmus
vōs obsideātis
eī / eae / ea obsideant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obsidērem
tū obsidērēs
is / ea / id obsidēret
nōs obsidērēmus
vōs obsidērētis
eī / eae / ea obsidērent
Coniūnctīvus perfectum
ego obsēderim
tū obsēderīs
is / ea / id obsēderit
nōs obsēderīmus
vōs obsēderītis
eī / eae / ea obsēderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obsēdissem
tū obsēdissēs
is / ea / id obsēdisset
nōs obsēdissēmus
vōs obsēdissētis
eī / eae / ea obsēdissent
Imperātīvus praesēns
tū obsidē
vōs obsidēte
Imperātīvus futūrum
tū obsidētō
is / ea / id obsidētō
vōs obsidētōte
eī / eae / ea obsidentō
Īnfīnītīvus praesēns
— obsidēre
Īnfīnītīvus perfectum
— obsēdisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obsessūrum esse
Participium praesēns
— obsidēns
Participium futūrum
— obsessūrus
Gerundium (genitīvus)
— obsidendī
Gerundium (datīvus)
— obsidendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obsidendum
Gerundium (ablātīvus)
— obsidendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obsessum
Supīnum (ablātīvus)
— obsessū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obsideor
tū obsidēris
is / ea / id obsidētur
nōs obsidēmur
vōs obsidēminī
eī / eae / ea obsidentur
Indicātīvus imperfectum
ego obsidēbar
tū obsidēbāris
is / ea / id obsidēbātur
nōs obsidēbāmur
vōs obsidēbāminī
eī / eae / ea obsidēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obsidēbor
tū obsidēberis
is / ea / id obsidēbitur
nōs obsidēbimur
vōs obsidēbiminī
eī / eae / ea obsidēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obsidear
tū obsideāris
is / ea / id obsideātur
nōs obsideāmur
vōs obsideāminī
eī / eae / ea obsideantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obsidērer
tū obsidērēris
is / ea / id obsidērētur
nōs obsidērēmur
vōs obsidērēminī
eī / eae / ea obsidērentur
Imperātīvus praesēns
tū obsidēre
vōs obsidēminī
Imperātīvus futūrum
tū obsidētor
is / ea / id obsidētor
eī / eae / ea obsidentor
Īnfīnītīvus praesēns
— obsidērī
Īnfīnītīvus perfectum
— obsessum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obsessum īrī
Participium perfectum
— obsessus
Participium futūrum
— obsidendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary