HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← observo — definition

Conjugation of observo

Regular CEFR B1
[ɔpˈsɛr.woː]

to observe, watch, pay attention to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego observō
tū observās
is / ea / id observat
nōs observāmus
vōs observātis
eī / eae / ea observant
Indicātīvus imperfectum
ego observābam
tū observābās
is / ea / id observābat
nōs observābāmus
vōs observābātis
eī / eae / ea observābant
Indicātīvus futūrum
ego observābō
tū observābis
is / ea / id observābit
nōs observābimus
vōs observābitis
eī / eae / ea observābunt
Indicātīvus perfectum
ego observāvī
tū observāvistī
is / ea / id observāvit
nōs observāvimus
vōs observāvistis
eī / eae / ea observāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego observāveram
tū observāverās
is / ea / id observāverat
nōs observāverāmus
vōs observāverātis
eī / eae / ea observāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego observāverō
tū observāveris
is / ea / id observāverit
nōs observāverimus
vōs observāveritis
eī / eae / ea observāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego observem
tū observēs
is / ea / id observet
nōs observēmus
vōs observētis
eī / eae / ea observent
Coniūnctīvus imperfectum
ego observārem
tū observārēs
is / ea / id observāret
nōs observārēmus
vōs observārētis
eī / eae / ea observārent
Coniūnctīvus perfectum
ego observāverim
tū observāverīs
is / ea / id observāverit
nōs observāverīmus
vōs observāverītis
eī / eae / ea observāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego observāvissem
tū observāvissēs
is / ea / id observāvisset
nōs observāvissēmus
vōs observāvissētis
eī / eae / ea observāvissent
Imperātīvus praesēns
tū observā
vōs observāte
Imperātīvus futūrum
tū observātō
is / ea / id observātō
vōs observātōte
eī / eae / ea observantō
Īnfīnītīvus praesēns
— observāre
Īnfīnītīvus perfectum
— observāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— observātūrum esse
Participium praesēns
— observāns
Participium futūrum
— observātūrus
Gerundium (genitīvus)
— observandī
Gerundium (datīvus)
— observandō
Gerundium (accūsātīvus)
— observandum
Gerundium (ablātīvus)
— observandō
Supīnum (accūsātīvus)
— observātum
Supīnum (ablātīvus)
— observātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego observor
tū observāris
is / ea / id observātur
nōs observāmur
vōs observāminī
eī / eae / ea observantur
Indicātīvus imperfectum
ego observābar
tū observābāris
is / ea / id observābātur
nōs observābāmur
vōs observābāminī
eī / eae / ea observābantur
Indicātīvus futūrum
ego observābor
tū observāberis
is / ea / id observābitur
nōs observābimur
vōs observābiminī
eī / eae / ea observābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego observer
tū observēris
is / ea / id observētur
nōs observēmur
vōs observēminī
eī / eae / ea observentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego observārer
tū observārēris
is / ea / id observārētur
nōs observārēmur
vōs observārēminī
eī / eae / ea observārentur
Imperātīvus praesēns
tū observāre
vōs observāminī
Imperātīvus futūrum
tū observātor
is / ea / id observātor
eī / eae / ea observantor
Īnfīnītīvus praesēns
— observārī
Īnfīnītīvus perfectum
— observātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— observātum īrī
Participium perfectum
— observātus
Participium futūrum
— observandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary