HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obsero — definition

Conjugation of obsero

Regular CEFR B1
[ˈɔp.sɛ.roː]

to sow thickly, to cover with seeds Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obserō
tū obserās
is / ea / id obserat
nōs obserāmus
vōs obserātis
eī / eae / ea obserant
Indicātīvus imperfectum
ego obserābam
tū obserābās
is / ea / id obserābat
nōs obserābāmus
vōs obserābātis
eī / eae / ea obserābant
Indicātīvus futūrum
ego obserābō
tū obserābis
is / ea / id obserābit
nōs obserābimus
vōs obserābitis
eī / eae / ea obserābunt
Indicātīvus perfectum
ego obserāvī
tū obserāvistī
is / ea / id obserāvit
nōs obserāvimus
vōs obserāvistis
eī / eae / ea obserāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obserāveram
tū obserāverās
is / ea / id obserāverat
nōs obserāverāmus
vōs obserāverātis
eī / eae / ea obserāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obserāverō
tū obserāveris
is / ea / id obserāverit
nōs obserāverimus
vōs obserāveritis
eī / eae / ea obserāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obserem
tū obserēs
is / ea / id obseret
nōs obserēmus
vōs obserētis
eī / eae / ea obserent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obserārem
tū obserārēs
is / ea / id obserāret
nōs obserārēmus
vōs obserārētis
eī / eae / ea obserārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obserāverim
tū obserāverīs
is / ea / id obserāverit
nōs obserāverīmus
vōs obserāverītis
eī / eae / ea obserāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obserāvissem
tū obserāvissēs
is / ea / id obserāvisset
nōs obserāvissēmus
vōs obserāvissētis
eī / eae / ea obserāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obserā
vōs obserāte
Imperātīvus futūrum
tū obserātō
is / ea / id obserātō
vōs obserātōte
eī / eae / ea obserantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obserāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obserāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obserātūrum esse
Participium praesēns
— obserāns
Participium futūrum
— obserātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obserandī
Gerundium (datīvus)
— obserandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obserandum
Gerundium (ablātīvus)
— obserandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obserātum
Supīnum (ablātīvus)
— obserātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obseror
tū obserāris
is / ea / id obserātur
nōs obserāmur
vōs obserāminī
eī / eae / ea obserantur
Indicātīvus imperfectum
ego obserābar
tū obserābāris
is / ea / id obserābātur
nōs obserābāmur
vōs obserābāminī
eī / eae / ea obserābantur
Indicātīvus futūrum
ego obserābor
tū obserāberis
is / ea / id obserābitur
nōs obserābimur
vōs obserābiminī
eī / eae / ea obserābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obserer
tū obserēris
is / ea / id obserētur
nōs obserēmur
vōs obserēminī
eī / eae / ea obserentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obserārer
tū obserārēris
is / ea / id obserārētur
nōs obserārēmur
vōs obserārēminī
eī / eae / ea obserārentur
Imperātīvus praesēns
tū obserāre
vōs obserāminī
Imperātīvus futūrum
tū obserātor
is / ea / id obserātor
eī / eae / ea obserantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obserārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obserātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obserātum īrī
Participium perfectum
— obserātus
Participium futūrum
— obserandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary