Conjugation of obsecro
/[ˈɔp.sɛ.kroː]/to entreat, implore, beseech, supplicate, beg, pray Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obsecrō |
| tū | obsecrās |
| is / ea / id | obsecrat |
| nōs | obsecrāmus |
| vōs | obsecrātis |
| eī / eae / ea | obsecrant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obsecrābam |
| tū | obsecrābās |
| is / ea / id | obsecrābat |
| nōs | obsecrābāmus |
| vōs | obsecrābātis |
| eī / eae / ea | obsecrābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obsecrābō |
| tū | obsecrābis |
| is / ea / id | obsecrābit |
| nōs | obsecrābimus |
| vōs | obsecrābitis |
| eī / eae / ea | obsecrābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | obsecrāvī |
| tū | obsecrāvistī |
| is / ea / id | obsecrāvit |
| nōs | obsecrāvimus |
| vōs | obsecrāvistis |
| eī / eae / ea | obsecrāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obsecrāveram |
| tū | obsecrāverās |
| is / ea / id | obsecrāverat |
| nōs | obsecrāverāmus |
| vōs | obsecrāverātis |
| eī / eae / ea | obsecrāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obsecrāverō |
| tū | obsecrāveris |
| is / ea / id | obsecrāverit |
| nōs | obsecrāverimus |
| vōs | obsecrāveritis |
| eī / eae / ea | obsecrāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obsecrem |
| tū | obsecrēs |
| is / ea / id | obsecret |
| nōs | obsecrēmus |
| vōs | obsecrētis |
| eī / eae / ea | obsecrent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obsecrārem |
| tū | obsecrārēs |
| is / ea / id | obsecrāret |
| nōs | obsecrārēmus |
| vōs | obsecrārētis |
| eī / eae / ea | obsecrārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obsecrāverim |
| tū | obsecrāverīs |
| is / ea / id | obsecrāverit |
| nōs | obsecrāverīmus |
| vōs | obsecrāverītis |
| eī / eae / ea | obsecrāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obsecrāvissem |
| tū | obsecrāvissēs |
| is / ea / id | obsecrāvisset |
| nōs | obsecrāvissēmus |
| vōs | obsecrāvissētis |
| eī / eae / ea | obsecrāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obsecrā |
| vōs | obsecrāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | obsecrātō |
| is / ea / id | obsecrātō |
| vōs | obsecrātōte |
| eī / eae / ea | obsecrantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obsecrāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obsecrāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obsecrātūrum esse |
Participium praesēns
| — | obsecrāns |
Participium futūrum
| — | obsecrātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | obsecrandī |
Gerundium (datīvus)
| — | obsecrandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obsecrandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obsecrandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | obsecrātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | obsecrātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obsecror |
| tū | obsecrāris |
| is / ea / id | obsecrātur |
| nōs | obsecrāmur |
| vōs | obsecrāminī |
| eī / eae / ea | obsecrantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obsecrābar |
| tū | obsecrābāris |
| is / ea / id | obsecrābātur |
| nōs | obsecrābāmur |
| vōs | obsecrābāminī |
| eī / eae / ea | obsecrābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | obsecrābor |
| tū | obsecrāberis |
| is / ea / id | obsecrābitur |
| nōs | obsecrābimur |
| vōs | obsecrābiminī |
| eī / eae / ea | obsecrābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obsecrer |
| tū | obsecrēris |
| is / ea / id | obsecrētur |
| nōs | obsecrēmur |
| vōs | obsecrēminī |
| eī / eae / ea | obsecrentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obsecrārer |
| tū | obsecrārēris |
| is / ea / id | obsecrārētur |
| nōs | obsecrārēmur |
| vōs | obsecrārēminī |
| eī / eae / ea | obsecrārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | obsecrāre |
| vōs | obsecrāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | obsecrātor |
| is / ea / id | obsecrātor |
| eī / eae / ea | obsecrantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obsecrārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obsecrātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obsecrātum īrī |
Participium perfectum
| — | obsecrātus |
Participium futūrum
| — | obsecrandus |