HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obscuro — definition

Conjugation of obscuro

Regular CEFR B1
[ɔpˈskuː.roː]

to mutter, pronounce indistinctly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obscūrō
tū obscūrās
is / ea / id obscūrat
nōs obscūrāmus
vōs obscūrātis
eī / eae / ea obscūrant
Indicātīvus imperfectum
ego obscūrābam
tū obscūrābās
is / ea / id obscūrābat
nōs obscūrābāmus
vōs obscūrābātis
eī / eae / ea obscūrābant
Indicātīvus futūrum
ego obscūrābō
tū obscūrābis
is / ea / id obscūrābit
nōs obscūrābimus
vōs obscūrābitis
eī / eae / ea obscūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego obscūrāvī
tū obscūrāvistī
is / ea / id obscūrāvit
nōs obscūrāvimus
vōs obscūrāvistis
eī / eae / ea obscūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obscūrāveram
tū obscūrāverās
is / ea / id obscūrāverat
nōs obscūrāverāmus
vōs obscūrāverātis
eī / eae / ea obscūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obscūrāverō
tū obscūrāveris
is / ea / id obscūrāverit
nōs obscūrāverimus
vōs obscūrāveritis
eī / eae / ea obscūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obscūrem
tū obscūrēs
is / ea / id obscūret
nōs obscūrēmus
vōs obscūrētis
eī / eae / ea obscūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obscūrārem
tū obscūrārēs
is / ea / id obscūrāret
nōs obscūrārēmus
vōs obscūrārētis
eī / eae / ea obscūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obscūrāverim
tū obscūrāverīs
is / ea / id obscūrāverit
nōs obscūrāverīmus
vōs obscūrāverītis
eī / eae / ea obscūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obscūrāvissem
tū obscūrāvissēs
is / ea / id obscūrāvisset
nōs obscūrāvissēmus
vōs obscūrāvissētis
eī / eae / ea obscūrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obscūrā
vōs obscūrāte
Imperātīvus futūrum
tū obscūrātō
is / ea / id obscūrātō
vōs obscūrātōte
eī / eae / ea obscūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obscūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obscūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obscūrātūrum esse
Participium praesēns
— obscūrāns
Participium futūrum
— obscūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obscūrandī
Gerundium (datīvus)
— obscūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obscūrandum
Gerundium (ablātīvus)
— obscūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obscūrātum
Supīnum (ablātīvus)
— obscūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obscūror
tū obscūrāris
is / ea / id obscūrātur
nōs obscūrāmur
vōs obscūrāminī
eī / eae / ea obscūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego obscūrābar
tū obscūrābāris
is / ea / id obscūrābātur
nōs obscūrābāmur
vōs obscūrābāminī
eī / eae / ea obscūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego obscūrābor
tū obscūrāberis
is / ea / id obscūrābitur
nōs obscūrābimur
vōs obscūrābiminī
eī / eae / ea obscūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obscūrer
tū obscūrēris
is / ea / id obscūrētur
nōs obscūrēmur
vōs obscūrēminī
eī / eae / ea obscūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obscūrārer
tū obscūrārēris
is / ea / id obscūrārētur
nōs obscūrārēmur
vōs obscūrārēminī
eī / eae / ea obscūrārentur
Imperātīvus praesēns
tū obscūrāre
vōs obscūrāminī
Imperātīvus futūrum
tū obscūrātor
is / ea / id obscūrātor
eī / eae / ea obscūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obscūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obscūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obscūrātum īrī
Participium perfectum
— obscūrātus
Participium futūrum
— obscūrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary