HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obscuro — definición

Conjugation of obscuro

Regular CEFR B1
/[ɔpˈskuː.roː]/

to mutter, pronounce indistinctly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obscūrō
obscūrās
is / ea / id obscūrat
nōs obscūrāmus
vōs obscūrātis
eī / eae / ea obscūrant
Indicātīvus imperfectum
ego obscūrābam
obscūrābās
is / ea / id obscūrābat
nōs obscūrābāmus
vōs obscūrābātis
eī / eae / ea obscūrābant
Indicātīvus futūrum
ego obscūrābō
obscūrābis
is / ea / id obscūrābit
nōs obscūrābimus
vōs obscūrābitis
eī / eae / ea obscūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego obscūrāvī
obscūrāvistī
is / ea / id obscūrāvit
nōs obscūrāvimus
vōs obscūrāvistis
eī / eae / ea obscūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obscūrāveram
obscūrāverās
is / ea / id obscūrāverat
nōs obscūrāverāmus
vōs obscūrāverātis
eī / eae / ea obscūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obscūrāverō
obscūrāveris
is / ea / id obscūrāverit
nōs obscūrāverimus
vōs obscūrāveritis
eī / eae / ea obscūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obscūrem
obscūrēs
is / ea / id obscūret
nōs obscūrēmus
vōs obscūrētis
eī / eae / ea obscūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obscūrārem
obscūrārēs
is / ea / id obscūrāret
nōs obscūrārēmus
vōs obscūrārētis
eī / eae / ea obscūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obscūrāverim
obscūrāverīs
is / ea / id obscūrāverit
nōs obscūrāverīmus
vōs obscūrāverītis
eī / eae / ea obscūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obscūrāvissem
obscūrāvissēs
is / ea / id obscūrāvisset
nōs obscūrāvissēmus
vōs obscūrāvissētis
eī / eae / ea obscūrāvissent
Imperātīvus praesēns
obscūrā
vōs obscūrāte
Imperātīvus futūrum
obscūrātō
is / ea / id obscūrātō
vōs obscūrātōte
eī / eae / ea obscūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
obscūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
obscūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obscūrātūrum esse
Participium praesēns
obscūrāns
Participium futūrum
obscūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
obscūrandī
Gerundium (datīvus)
obscūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
obscūrandum
Gerundium (ablātīvus)
obscūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
obscūrātum
Supīnum (ablātīvus)
obscūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obscūror
obscūrāris
is / ea / id obscūrātur
nōs obscūrāmur
vōs obscūrāminī
eī / eae / ea obscūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego obscūrābar
obscūrābāris
is / ea / id obscūrābātur
nōs obscūrābāmur
vōs obscūrābāminī
eī / eae / ea obscūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego obscūrābor
obscūrāberis
is / ea / id obscūrābitur
nōs obscūrābimur
vōs obscūrābiminī
eī / eae / ea obscūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obscūrer
obscūrēris
is / ea / id obscūrētur
nōs obscūrēmur
vōs obscūrēminī
eī / eae / ea obscūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obscūrārer
obscūrārēris
is / ea / id obscūrārētur
nōs obscūrārēmur
vōs obscūrārēminī
eī / eae / ea obscūrārentur
Imperātīvus praesēns
obscūrāre
vōs obscūrāminī
Imperātīvus futūrum
obscūrātor
is / ea / id obscūrātor
eī / eae / ea obscūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
obscūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
obscūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obscūrātum īrī
Participium perfectum
obscūrātus
Participium futūrum
obscūrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary