HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obruo — definition

Conjugation of obruo

Regular CEFR B1
[ˈɔb.ru.oː]

to overwhelm or overthrow, overpower Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obruō
tū obruis
is / ea / id obruit
nōs obruimus
vōs obruitis
eī / eae / ea obruunt
Indicātīvus imperfectum
ego obruēbam
tū obruēbās
is / ea / id obruēbat
nōs obruēbāmus
vōs obruēbātis
eī / eae / ea obruēbant
Indicātīvus futūrum
ego obruam
tū obruēs
is / ea / id obruet
nōs obruēmus
vōs obruētis
eī / eae / ea obruent
Indicātīvus perfectum
ego obruī
tū obruistī
is / ea / id obruit
nōs obruimus
vōs obruistis
eī / eae / ea obruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obrueram
tū obruerās
is / ea / id obruerat
nōs obruerāmus
vōs obruerātis
eī / eae / ea obruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obruerō
tū obrueris
is / ea / id obruerit
nōs obruerimus
vōs obrueritis
eī / eae / ea obruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego obruam
tū obruās
is / ea / id obruat
nōs obruāmus
vōs obruātis
eī / eae / ea obruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obruerem
tū obruerēs
is / ea / id obrueret
nōs obruerēmus
vōs obruerētis
eī / eae / ea obruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego obruerim
tū obruerīs
is / ea / id obruerit
nōs obruerīmus
vōs obruerītis
eī / eae / ea obruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obruissem
tū obruissēs
is / ea / id obruisset
nōs obruissēmus
vōs obruissētis
eī / eae / ea obruissent
Imperātīvus praesēns
tū obrue
vōs obruite
Imperātīvus futūrum
tū obruitō
is / ea / id obruitō
vōs obruitōte
eī / eae / ea obruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obruere
Īnfīnītīvus perfectum
— obruisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obrutūrum esse
Participium praesēns
— obruēns
Participium futūrum
— obrutūrus
Gerundium (genitīvus)
— obruendī
Gerundium (datīvus)
— obruendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obruendum
Gerundium (ablātīvus)
— obruendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obrutum
Supīnum (ablātīvus)
— obrutū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obruor
tū obrueris
is / ea / id obruitur
nōs obruimur
vōs obruiminī
eī / eae / ea obruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obruēbar
tū obruēbāris
is / ea / id obruēbātur
nōs obruēbāmur
vōs obruēbāminī
eī / eae / ea obruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obruar
tū obruēris
is / ea / id obruētur
nōs obruēmur
vōs obruēminī
eī / eae / ea obruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obruar
tū obruāris
is / ea / id obruātur
nōs obruāmur
vōs obruāminī
eī / eae / ea obruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obruerer
tū obruerēris
is / ea / id obruerētur
nōs obruerēmur
vōs obruerēminī
eī / eae / ea obruerentur
Imperātīvus praesēns
tū obruere
vōs obruiminī
Imperātīvus futūrum
tū obruitor
is / ea / id obruitor
eī / eae / ea obruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obruī
Īnfīnītīvus perfectum
— obrutum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obrutum īrī
Participium perfectum
— obrutus
Participium futūrum
— obruendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary