Conjugation of oblittero
[ɔbˈlɪt.tɛ.roː]to consign to oblivion, cause to be forgotten Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | oblitterō |
| tū | oblitterās |
| is / ea / id | oblitterat |
| nōs | oblitterāmus |
| vōs | oblitterātis |
| eī / eae / ea | oblitterant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | oblitterābam |
| tū | oblitterābās |
| is / ea / id | oblitterābat |
| nōs | oblitterābāmus |
| vōs | oblitterābātis |
| eī / eae / ea | oblitterābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | oblitterābō |
| tū | oblitterābis |
| is / ea / id | oblitterābit |
| nōs | oblitterābimus |
| vōs | oblitterābitis |
| eī / eae / ea | oblitterābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | oblitterāvī |
| tū | oblitterāvistī |
| is / ea / id | oblitterāvit |
| nōs | oblitterāvimus |
| vōs | oblitterāvistis |
| eī / eae / ea | oblitterāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | oblitterāveram |
| tū | oblitterāverās |
| is / ea / id | oblitterāverat |
| nōs | oblitterāverāmus |
| vōs | oblitterāverātis |
| eī / eae / ea | oblitterāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | oblitterāverō |
| tū | oblitterāveris |
| is / ea / id | oblitterāverit |
| nōs | oblitterāverimus |
| vōs | oblitterāveritis |
| eī / eae / ea | oblitterāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | oblitterem |
| tū | oblitterēs |
| is / ea / id | oblitteret |
| nōs | oblitterēmus |
| vōs | oblitterētis |
| eī / eae / ea | oblitterent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | oblitterārem |
| tū | oblitterārēs |
| is / ea / id | oblitterāret |
| nōs | oblitterārēmus |
| vōs | oblitterārētis |
| eī / eae / ea | oblitterārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | oblitterāverim |
| tū | oblitterāverīs |
| is / ea / id | oblitterāverit |
| nōs | oblitterāverīmus |
| vōs | oblitterāverītis |
| eī / eae / ea | oblitterāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | oblitterāvissem |
| tū | oblitterāvissēs |
| is / ea / id | oblitterāvisset |
| nōs | oblitterāvissēmus |
| vōs | oblitterāvissētis |
| eī / eae / ea | oblitterāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | oblitterā |
| vōs | oblitterāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | oblitterātō |
| is / ea / id | oblitterātō |
| vōs | oblitterātōte |
| eī / eae / ea | oblitterantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | oblitterāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | oblitterāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | oblitterātūrum esse |
Participium praesēns
| — | oblitterāns |
Participium futūrum
| — | oblitterātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | oblitterandī |
Gerundium (datīvus)
| — | oblitterandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | oblitterandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | oblitterandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | oblitterātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | oblitterātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | oblitteror |
| tū | oblitterāris |
| is / ea / id | oblitterātur |
| nōs | oblitterāmur |
| vōs | oblitterāminī |
| eī / eae / ea | oblitterantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | oblitterābar |
| tū | oblitterābāris |
| is / ea / id | oblitterābātur |
| nōs | oblitterābāmur |
| vōs | oblitterābāminī |
| eī / eae / ea | oblitterābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | oblitterābor |
| tū | oblitterāberis |
| is / ea / id | oblitterābitur |
| nōs | oblitterābimur |
| vōs | oblitterābiminī |
| eī / eae / ea | oblitterābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | oblitterer |
| tū | oblitterēris |
| is / ea / id | oblitterētur |
| nōs | oblitterēmur |
| vōs | oblitterēminī |
| eī / eae / ea | oblitterentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | oblitterārer |
| tū | oblitterārēris |
| is / ea / id | oblitterārētur |
| nōs | oblitterārēmur |
| vōs | oblitterārēminī |
| eī / eae / ea | oblitterārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | oblitterāre |
| vōs | oblitterāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | oblitterātor |
| is / ea / id | oblitterātor |
| eī / eae / ea | oblitterantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | oblitterārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | oblitterātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | oblitterātum īrī |
Participium perfectum
| — | oblitterātus |
Participium futūrum
| — | oblitterandus |