HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oblecto — definición

Conjugation of oblecto

Regular CEFR B1
/[ɔbˈɫɛk.toː]/

to entertain, delight, amuse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oblectō
oblectās
is / ea / id oblectat
nōs oblectāmus
vōs oblectātis
eī / eae / ea oblectant
Indicātīvus imperfectum
ego oblectābam
oblectābās
is / ea / id oblectābat
nōs oblectābāmus
vōs oblectābātis
eī / eae / ea oblectābant
Indicātīvus futūrum
ego oblectābō
oblectābis
is / ea / id oblectābit
nōs oblectābimus
vōs oblectābitis
eī / eae / ea oblectābunt
Indicātīvus perfectum
ego oblectāvī
oblectāvistī
is / ea / id oblectāvit
nōs oblectāvimus
vōs oblectāvistis
eī / eae / ea oblectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oblectāveram
oblectāverās
is / ea / id oblectāverat
nōs oblectāverāmus
vōs oblectāverātis
eī / eae / ea oblectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oblectāverō
oblectāveris
is / ea / id oblectāverit
nōs oblectāverimus
vōs oblectāveritis
eī / eae / ea oblectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oblectem
oblectēs
is / ea / id oblectet
nōs oblectēmus
vōs oblectētis
eī / eae / ea oblectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblectārem
oblectārēs
is / ea / id oblectāret
nōs oblectārēmus
vōs oblectārētis
eī / eae / ea oblectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oblectāverim
oblectāverīs
is / ea / id oblectāverit
nōs oblectāverīmus
vōs oblectāverītis
eī / eae / ea oblectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oblectāvissem
oblectāvissēs
is / ea / id oblectāvisset
nōs oblectāvissēmus
vōs oblectāvissētis
eī / eae / ea oblectāvissent
Imperātīvus praesēns
oblectā
vōs oblectāte
Imperātīvus futūrum
oblectātō
is / ea / id oblectātō
vōs oblectātōte
eī / eae / ea oblectantō
Īnfīnītīvus praesēns
oblectāre
Īnfīnītīvus perfectum
oblectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
oblectātūrum esse
Participium praesēns
oblectāns
Participium futūrum
oblectātūrus
Gerundium (genitīvus)
oblectandī
Gerundium (datīvus)
oblectandō
Gerundium (accūsātīvus)
oblectandum
Gerundium (ablātīvus)
oblectandō
Supīnum (accūsātīvus)
oblectātum
Supīnum (ablātīvus)
oblectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oblector
oblectāris
is / ea / id oblectātur
nōs oblectāmur
vōs oblectāminī
eī / eae / ea oblectantur
Indicātīvus imperfectum
ego oblectābar
oblectābāris
is / ea / id oblectābātur
nōs oblectābāmur
vōs oblectābāminī
eī / eae / ea oblectābantur
Indicātīvus futūrum
ego oblectābor
oblectāberis
is / ea / id oblectābitur
nōs oblectābimur
vōs oblectābiminī
eī / eae / ea oblectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oblecter
oblectēris
is / ea / id oblectētur
nōs oblectēmur
vōs oblectēminī
eī / eae / ea oblectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblectārer
oblectārēris
is / ea / id oblectārētur
nōs oblectārēmur
vōs oblectārēminī
eī / eae / ea oblectārentur
Imperātīvus praesēns
oblectāre
vōs oblectāminī
Imperātīvus futūrum
oblectātor
is / ea / id oblectātor
eī / eae / ea oblectantor
Īnfīnītīvus praesēns
oblectārī
Īnfīnītīvus perfectum
oblectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
oblectātum īrī
Participium perfectum
oblectātus
Participium futūrum
oblectandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary