HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oblecto — definition

Conjugation of oblecto

Regular CEFR B1
[ɔbˈɫɛk.toː]

to entertain, delight, amuse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oblectō
tū oblectās
is / ea / id oblectat
nōs oblectāmus
vōs oblectātis
eī / eae / ea oblectant
Indicātīvus imperfectum
ego oblectābam
tū oblectābās
is / ea / id oblectābat
nōs oblectābāmus
vōs oblectābātis
eī / eae / ea oblectābant
Indicātīvus futūrum
ego oblectābō
tū oblectābis
is / ea / id oblectābit
nōs oblectābimus
vōs oblectābitis
eī / eae / ea oblectābunt
Indicātīvus perfectum
ego oblectāvī
tū oblectāvistī
is / ea / id oblectāvit
nōs oblectāvimus
vōs oblectāvistis
eī / eae / ea oblectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oblectāveram
tū oblectāverās
is / ea / id oblectāverat
nōs oblectāverāmus
vōs oblectāverātis
eī / eae / ea oblectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oblectāverō
tū oblectāveris
is / ea / id oblectāverit
nōs oblectāverimus
vōs oblectāveritis
eī / eae / ea oblectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oblectem
tū oblectēs
is / ea / id oblectet
nōs oblectēmus
vōs oblectētis
eī / eae / ea oblectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblectārem
tū oblectārēs
is / ea / id oblectāret
nōs oblectārēmus
vōs oblectārētis
eī / eae / ea oblectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oblectāverim
tū oblectāverīs
is / ea / id oblectāverit
nōs oblectāverīmus
vōs oblectāverītis
eī / eae / ea oblectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oblectāvissem
tū oblectāvissēs
is / ea / id oblectāvisset
nōs oblectāvissēmus
vōs oblectāvissētis
eī / eae / ea oblectāvissent
Imperātīvus praesēns
tū oblectā
vōs oblectāte
Imperātīvus futūrum
tū oblectātō
is / ea / id oblectātō
vōs oblectātōte
eī / eae / ea oblectantō
Īnfīnītīvus praesēns
— oblectāre
Īnfīnītīvus perfectum
— oblectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— oblectātūrum esse
Participium praesēns
— oblectāns
Participium futūrum
— oblectātūrus
Gerundium (genitīvus)
— oblectandī
Gerundium (datīvus)
— oblectandō
Gerundium (accūsātīvus)
— oblectandum
Gerundium (ablātīvus)
— oblectandō
Supīnum (accūsātīvus)
— oblectātum
Supīnum (ablātīvus)
— oblectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oblector
tū oblectāris
is / ea / id oblectātur
nōs oblectāmur
vōs oblectāminī
eī / eae / ea oblectantur
Indicātīvus imperfectum
ego oblectābar
tū oblectābāris
is / ea / id oblectābātur
nōs oblectābāmur
vōs oblectābāminī
eī / eae / ea oblectābantur
Indicātīvus futūrum
ego oblectābor
tū oblectāberis
is / ea / id oblectābitur
nōs oblectābimur
vōs oblectābiminī
eī / eae / ea oblectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oblecter
tū oblectēris
is / ea / id oblectētur
nōs oblectēmur
vōs oblectēminī
eī / eae / ea oblectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblectārer
tū oblectārēris
is / ea / id oblectārētur
nōs oblectārēmur
vōs oblectārēminī
eī / eae / ea oblectārentur
Imperātīvus praesēns
tū oblectāre
vōs oblectāminī
Imperātīvus futūrum
tū oblectātor
is / ea / id oblectātor
eī / eae / ea oblectantor
Īnfīnītīvus praesēns
— oblectārī
Īnfīnītīvus perfectum
— oblectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— oblectātum īrī
Participium perfectum
— oblectātus
Participium futūrum
— oblectandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary