HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oblatro — definición

Conjugation of oblatro

Regular CEFR B1
/[ɔbˈɫaː.troː]/

to rail against, to complain about Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oblātrō
oblātrās
is / ea / id oblātrat
nōs oblātrāmus
vōs oblātrātis
eī / eae / ea oblātrant
Indicātīvus imperfectum
ego oblātrābam
oblātrābās
is / ea / id oblātrābat
nōs oblātrābāmus
vōs oblātrābātis
eī / eae / ea oblātrābant
Indicātīvus futūrum
ego oblātrābō
oblātrābis
is / ea / id oblātrābit
nōs oblātrābimus
vōs oblātrābitis
eī / eae / ea oblātrābunt
Indicātīvus perfectum
ego oblātrāvī
oblātrāvistī
is / ea / id oblātrāvit
nōs oblātrāvimus
vōs oblātrāvistis
eī / eae / ea oblātrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oblātrāveram
oblātrāverās
is / ea / id oblātrāverat
nōs oblātrāverāmus
vōs oblātrāverātis
eī / eae / ea oblātrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oblātrāverō
oblātrāveris
is / ea / id oblātrāverit
nōs oblātrāverimus
vōs oblātrāveritis
eī / eae / ea oblātrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oblātrem
oblātrēs
is / ea / id oblātret
nōs oblātrēmus
vōs oblātrētis
eī / eae / ea oblātrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblātrārem
oblātrārēs
is / ea / id oblātrāret
nōs oblātrārēmus
vōs oblātrārētis
eī / eae / ea oblātrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oblātrāverim
oblātrāverīs
is / ea / id oblātrāverit
nōs oblātrāverīmus
vōs oblātrāverītis
eī / eae / ea oblātrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oblātrāvissem
oblātrāvissēs
is / ea / id oblātrāvisset
nōs oblātrāvissēmus
vōs oblātrāvissētis
eī / eae / ea oblātrāvissent
Imperātīvus praesēns
oblātrā
vōs oblātrāte
Imperātīvus futūrum
oblātrātō
is / ea / id oblātrātō
vōs oblātrātōte
eī / eae / ea oblātrantō
Īnfīnītīvus praesēns
oblātrāre
Īnfīnītīvus perfectum
oblātrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
oblātrātūrum esse
Participium praesēns
oblātrāns
Participium futūrum
oblātrātūrus
Gerundium (genitīvus)
oblātrandī
Gerundium (datīvus)
oblātrandō
Gerundium (accūsātīvus)
oblātrandum
Gerundium (ablātīvus)
oblātrandō
Supīnum (accūsātīvus)
oblātrātum
Supīnum (ablātīvus)
oblātrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oblātror
oblātrāris
is / ea / id oblātrātur
nōs oblātrāmur
vōs oblātrāminī
eī / eae / ea oblātrantur
Indicātīvus imperfectum
ego oblātrābar
oblātrābāris
is / ea / id oblātrābātur
nōs oblātrābāmur
vōs oblātrābāminī
eī / eae / ea oblātrābantur
Indicātīvus futūrum
ego oblātrābor
oblātrāberis
is / ea / id oblātrābitur
nōs oblātrābimur
vōs oblātrābiminī
eī / eae / ea oblātrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oblātrer
oblātrēris
is / ea / id oblātrētur
nōs oblātrēmur
vōs oblātrēminī
eī / eae / ea oblātrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblātrārer
oblātrārēris
is / ea / id oblātrārētur
nōs oblātrārēmur
vōs oblātrārēminī
eī / eae / ea oblātrārentur
Imperātīvus praesēns
oblātrāre
vōs oblātrāminī
Imperātīvus futūrum
oblātrātor
is / ea / id oblātrātor
eī / eae / ea oblātrantor
Īnfīnītīvus praesēns
oblātrārī
Īnfīnītīvus perfectum
oblātrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
oblātrātum īrī
Participium perfectum
oblātrātus
Participium futūrum
oblātrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary