HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oblatro — definition

Conjugation of oblatro

Regular CEFR B1
[ɔbˈɫaː.troː]

to rail against, to complain about Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oblātrō
tū oblātrās
is / ea / id oblātrat
nōs oblātrāmus
vōs oblātrātis
eī / eae / ea oblātrant
Indicātīvus imperfectum
ego oblātrābam
tū oblātrābās
is / ea / id oblātrābat
nōs oblātrābāmus
vōs oblātrābātis
eī / eae / ea oblātrābant
Indicātīvus futūrum
ego oblātrābō
tū oblātrābis
is / ea / id oblātrābit
nōs oblātrābimus
vōs oblātrābitis
eī / eae / ea oblātrābunt
Indicātīvus perfectum
ego oblātrāvī
tū oblātrāvistī
is / ea / id oblātrāvit
nōs oblātrāvimus
vōs oblātrāvistis
eī / eae / ea oblātrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oblātrāveram
tū oblātrāverās
is / ea / id oblātrāverat
nōs oblātrāverāmus
vōs oblātrāverātis
eī / eae / ea oblātrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oblātrāverō
tū oblātrāveris
is / ea / id oblātrāverit
nōs oblātrāverimus
vōs oblātrāveritis
eī / eae / ea oblātrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oblātrem
tū oblātrēs
is / ea / id oblātret
nōs oblātrēmus
vōs oblātrētis
eī / eae / ea oblātrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblātrārem
tū oblātrārēs
is / ea / id oblātrāret
nōs oblātrārēmus
vōs oblātrārētis
eī / eae / ea oblātrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oblātrāverim
tū oblātrāverīs
is / ea / id oblātrāverit
nōs oblātrāverīmus
vōs oblātrāverītis
eī / eae / ea oblātrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oblātrāvissem
tū oblātrāvissēs
is / ea / id oblātrāvisset
nōs oblātrāvissēmus
vōs oblātrāvissētis
eī / eae / ea oblātrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū oblātrā
vōs oblātrāte
Imperātīvus futūrum
tū oblātrātō
is / ea / id oblātrātō
vōs oblātrātōte
eī / eae / ea oblātrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— oblātrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— oblātrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— oblātrātūrum esse
Participium praesēns
— oblātrāns
Participium futūrum
— oblātrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— oblātrandī
Gerundium (datīvus)
— oblātrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— oblātrandum
Gerundium (ablātīvus)
— oblātrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— oblātrātum
Supīnum (ablātīvus)
— oblātrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oblātror
tū oblātrāris
is / ea / id oblātrātur
nōs oblātrāmur
vōs oblātrāminī
eī / eae / ea oblātrantur
Indicātīvus imperfectum
ego oblātrābar
tū oblātrābāris
is / ea / id oblātrābātur
nōs oblātrābāmur
vōs oblātrābāminī
eī / eae / ea oblātrābantur
Indicātīvus futūrum
ego oblātrābor
tū oblātrāberis
is / ea / id oblātrābitur
nōs oblātrābimur
vōs oblātrābiminī
eī / eae / ea oblātrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oblātrer
tū oblātrēris
is / ea / id oblātrētur
nōs oblātrēmur
vōs oblātrēminī
eī / eae / ea oblātrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblātrārer
tū oblātrārēris
is / ea / id oblātrārētur
nōs oblātrārēmur
vōs oblātrārēminī
eī / eae / ea oblātrārentur
Imperātīvus praesēns
tū oblātrāre
vōs oblātrāminī
Imperātīvus futūrum
tū oblātrātor
is / ea / id oblātrātor
eī / eae / ea oblātrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— oblātrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— oblātrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— oblātrātum īrī
Participium perfectum
— oblātrātus
Participium futūrum
— oblātrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary