HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← objicio — definition

Conjugation of objicio

Regular CEFR B1
[ɔbˈjɪ.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego objiciō
tū objicis
is / ea / id objicit
nōs objicimus
vōs objicitis
eī / eae / ea objiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego objiciēbam
tū objiciēbās
is / ea / id objiciēbat
nōs objiciēbāmus
vōs objiciēbātis
eī / eae / ea objiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego objiciam
tū objiciēs
is / ea / id objiciet
nōs objiciēmus
vōs objiciētis
eī / eae / ea objicient
Indicātīvus perfectum
ego objēcī
tū objēcistī
is / ea / id objēcit
nōs objēcimus
vōs objēcistis
eī / eae / ea objēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego objēceram
tū objēcerās
is / ea / id objēcerat
nōs objēcerāmus
vōs objēcerātis
eī / eae / ea objēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego objēcerō
tū objēceris
is / ea / id objēcerit
nōs objēcerimus
vōs objēceritis
eī / eae / ea objēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego objiciam
tū objiciās
is / ea / id objiciat
nōs objiciāmus
vōs objiciātis
eī / eae / ea objiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego objicerem
tū objicerēs
is / ea / id objiceret
nōs objicerēmus
vōs objicerētis
eī / eae / ea objicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego objēcerim
tū objēcerīs
is / ea / id objēcerit
nōs objēcerīmus
vōs objēcerītis
eī / eae / ea objēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego objēcissem
tū objēcissēs
is / ea / id objēcisset
nōs objēcissēmus
vōs objēcissētis
eī / eae / ea objēcissent
Imperātīvus praesēns
tū objice
vōs objicite
Imperātīvus futūrum
tū objicitō
is / ea / id objicitō
vōs objicitōte
eī / eae / ea objiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— objicere
Īnfīnītīvus perfectum
— objēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— objectūrum esse
Participium praesēns
— objiciēns
Participium futūrum
— objectūrus
Gerundium (genitīvus)
— objiciendī
Gerundium (datīvus)
— objiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— objiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— objiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— objectum
Supīnum (ablātīvus)
— objectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego objicior
tū objiceris
is / ea / id objicitur
nōs objicimur
vōs objiciminī
eī / eae / ea objiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego objiciēbar
tū objiciēbāris
is / ea / id objiciēbātur
nōs objiciēbāmur
vōs objiciēbāminī
eī / eae / ea objiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego objiciar
tū objiciēris
is / ea / id objiciētur
nōs objiciēmur
vōs objiciēminī
eī / eae / ea objicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego objiciar
tū objiciāris
is / ea / id objiciātur
nōs objiciāmur
vōs objiciāminī
eī / eae / ea objiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego objicerer
tū objicerēris
is / ea / id objicerētur
nōs objicerēmur
vōs objicerēminī
eī / eae / ea objicerentur
Imperātīvus praesēns
tū objicere
vōs objiciminī
Imperātīvus futūrum
tū objicitor
is / ea / id objicitor
eī / eae / ea objiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— objicī
Īnfīnītīvus perfectum
— objectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— objectum īrī
Participium perfectum
— objectus
Participium futūrum
— objiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary