HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← objicio — definición

Conjugation of objicio

Regular CEFR B1
/[ɔbˈjɪ.ki.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego objiciō
objicis
is / ea / id objicit
nōs objicimus
vōs objicitis
eī / eae / ea objiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego objiciēbam
objiciēbās
is / ea / id objiciēbat
nōs objiciēbāmus
vōs objiciēbātis
eī / eae / ea objiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego objiciam
objiciēs
is / ea / id objiciet
nōs objiciēmus
vōs objiciētis
eī / eae / ea objicient
Indicātīvus perfectum
ego objēcī
objēcistī
is / ea / id objēcit
nōs objēcimus
vōs objēcistis
eī / eae / ea objēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego objēceram
objēcerās
is / ea / id objēcerat
nōs objēcerāmus
vōs objēcerātis
eī / eae / ea objēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego objēcerō
objēceris
is / ea / id objēcerit
nōs objēcerimus
vōs objēceritis
eī / eae / ea objēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego objiciam
objiciās
is / ea / id objiciat
nōs objiciāmus
vōs objiciātis
eī / eae / ea objiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego objicerem
objicerēs
is / ea / id objiceret
nōs objicerēmus
vōs objicerētis
eī / eae / ea objicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego objēcerim
objēcerīs
is / ea / id objēcerit
nōs objēcerīmus
vōs objēcerītis
eī / eae / ea objēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego objēcissem
objēcissēs
is / ea / id objēcisset
nōs objēcissēmus
vōs objēcissētis
eī / eae / ea objēcissent
Imperātīvus praesēns
objice
vōs objicite
Imperātīvus futūrum
objicitō
is / ea / id objicitō
vōs objicitōte
eī / eae / ea objiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
objicere
Īnfīnītīvus perfectum
objēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
objectūrum esse
Participium praesēns
objiciēns
Participium futūrum
objectūrus
Gerundium (genitīvus)
objiciendī
Gerundium (datīvus)
objiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
objiciendum
Gerundium (ablātīvus)
objiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
objectum
Supīnum (ablātīvus)
objectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego objicior
objiceris
is / ea / id objicitur
nōs objicimur
vōs objiciminī
eī / eae / ea objiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego objiciēbar
objiciēbāris
is / ea / id objiciēbātur
nōs objiciēbāmur
vōs objiciēbāminī
eī / eae / ea objiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego objiciar
objiciēris
is / ea / id objiciētur
nōs objiciēmur
vōs objiciēminī
eī / eae / ea objicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego objiciar
objiciāris
is / ea / id objiciātur
nōs objiciāmur
vōs objiciāminī
eī / eae / ea objiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego objicerer
objicerēris
is / ea / id objicerētur
nōs objicerēmur
vōs objicerēminī
eī / eae / ea objicerentur
Imperātīvus praesēns
objicere
vōs objiciminī
Imperātīvus futūrum
objicitor
is / ea / id objicitor
eī / eae / ea objiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
objicī
Īnfīnītīvus perfectum
objectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
objectum īrī
Participium perfectum
objectus
Participium futūrum
objiciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary