HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obiecto — definition

Conjugation of obiecto

Regular CEFR B1
[ɔbˈjɛk.toː]

dative/ablative masculine/neuter singular of obiectus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obiectō
tū obiectās
is / ea / id obiectat
nōs obiectāmus
vōs obiectātis
eī / eae / ea obiectant
Indicātīvus imperfectum
ego obiectābam
tū obiectābās
is / ea / id obiectābat
nōs obiectābāmus
vōs obiectābātis
eī / eae / ea obiectābant
Indicātīvus futūrum
ego obiectābō
tū obiectābis
is / ea / id obiectābit
nōs obiectābimus
vōs obiectābitis
eī / eae / ea obiectābunt
Indicātīvus perfectum
ego obiectāvī
tū obiectāvistī
is / ea / id obiectāvit
nōs obiectāvimus
vōs obiectāvistis
eī / eae / ea obiectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obiectāveram
tū obiectāverās
is / ea / id obiectāverat
nōs obiectāverāmus
vōs obiectāverātis
eī / eae / ea obiectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obiectāverō
tū obiectāveris
is / ea / id obiectāverit
nōs obiectāverimus
vōs obiectāveritis
eī / eae / ea obiectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obiectem
tū obiectēs
is / ea / id obiectet
nōs obiectēmus
vōs obiectētis
eī / eae / ea obiectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obiectārem
tū obiectārēs
is / ea / id obiectāret
nōs obiectārēmus
vōs obiectārētis
eī / eae / ea obiectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obiectāverim
tū obiectāverīs
is / ea / id obiectāverit
nōs obiectāverīmus
vōs obiectāverītis
eī / eae / ea obiectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obiectāvissem
tū obiectāvissēs
is / ea / id obiectāvisset
nōs obiectāvissēmus
vōs obiectāvissētis
eī / eae / ea obiectāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obiectā
vōs obiectāte
Imperātīvus futūrum
tū obiectātō
is / ea / id obiectātō
vōs obiectātōte
eī / eae / ea obiectantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obiectāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obiectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obiectātūrum esse
Participium praesēns
— obiectāns
Participium futūrum
— obiectātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obiectandī
Gerundium (datīvus)
— obiectandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obiectandum
Gerundium (ablātīvus)
— obiectandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obiectātum
Supīnum (ablātīvus)
— obiectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obiector
tū obiectāris
is / ea / id obiectātur
nōs obiectāmur
vōs obiectāminī
eī / eae / ea obiectantur
Indicātīvus imperfectum
ego obiectābar
tū obiectābāris
is / ea / id obiectābātur
nōs obiectābāmur
vōs obiectābāminī
eī / eae / ea obiectābantur
Indicātīvus futūrum
ego obiectābor
tū obiectāberis
is / ea / id obiectābitur
nōs obiectābimur
vōs obiectābiminī
eī / eae / ea obiectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obiecter
tū obiectēris
is / ea / id obiectētur
nōs obiectēmur
vōs obiectēminī
eī / eae / ea obiectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obiectārer
tū obiectārēris
is / ea / id obiectārētur
nōs obiectārēmur
vōs obiectārēminī
eī / eae / ea obiectārentur
Imperātīvus praesēns
tū obiectāre
vōs obiectāminī
Imperātīvus futūrum
tū obiectātor
is / ea / id obiectātor
eī / eae / ea obiectantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obiectārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obiectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obiectātum īrī
Participium perfectum
— obiectātus
Participium futūrum
— obiectandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary