Conjugation of obicio
[ɔbˈjɪ.ki.oː]to throw out against someone, taunt, reproach or upbraid with Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obiciō |
| tū | obicis |
| is / ea / id | obicit |
| nōs | obicimus |
| vōs | obicitis |
| eī / eae / ea | obiciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obiciēbam |
| tū | obiciēbās |
| is / ea / id | obiciēbat |
| nōs | obiciēbāmus |
| vōs | obiciēbātis |
| eī / eae / ea | obiciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obiciam |
| tū | obiciēs |
| is / ea / id | obiciet |
| nōs | obiciēmus |
| vōs | obiciētis |
| eī / eae / ea | obicient |
Indicātīvus perfectum
| ego | obiēcī |
| tū | obiēcistī |
| is / ea / id | obiēcit |
| nōs | obiēcimus |
| vōs | obiēcistis |
| eī / eae / ea | obiēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obiēceram |
| tū | obiēcerās |
| is / ea / id | obiēcerat |
| nōs | obiēcerāmus |
| vōs | obiēcerātis |
| eī / eae / ea | obiēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obiēcerō |
| tū | obiēceris |
| is / ea / id | obiēcerit |
| nōs | obiēcerimus |
| vōs | obiēceritis |
| eī / eae / ea | obiēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obiciam |
| tū | obiciās |
| is / ea / id | obiciat |
| nōs | obiciāmus |
| vōs | obiciātis |
| eī / eae / ea | obiciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obicerem |
| tū | obicerēs |
| is / ea / id | obiceret |
| nōs | obicerēmus |
| vōs | obicerētis |
| eī / eae / ea | obicerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obiēcerim |
| tū | obiēcerīs |
| is / ea / id | obiēcerit |
| nōs | obiēcerīmus |
| vōs | obiēcerītis |
| eī / eae / ea | obiēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obiēcissem |
| tū | obiēcissēs |
| is / ea / id | obiēcisset |
| nōs | obiēcissēmus |
| vōs | obiēcissētis |
| eī / eae / ea | obiēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obice |
| vōs | obicite |
Imperātīvus futūrum
| tū | obicitō |
| is / ea / id | obicitō |
| vōs | obicitōte |
| eī / eae / ea | obiciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obicere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obiēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obiectūrum esse |
Participium praesēns
| — | obiciēns |
Participium futūrum
| — | obiectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | obiciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | obiciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obiciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obiciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | obiectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | obiectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obicior |
| tū | obiceris |
| is / ea / id | obicitur |
| nōs | obicimur |
| vōs | obiciminī |
| eī / eae / ea | obiciuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obiciēbar |
| tū | obiciēbāris |
| is / ea / id | obiciēbātur |
| nōs | obiciēbāmur |
| vōs | obiciēbāminī |
| eī / eae / ea | obiciēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | obiciar |
| tū | obiciēris |
| is / ea / id | obiciētur |
| nōs | obiciēmur |
| vōs | obiciēminī |
| eī / eae / ea | obicientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obiciar |
| tū | obiciāris |
| is / ea / id | obiciātur |
| nōs | obiciāmur |
| vōs | obiciāminī |
| eī / eae / ea | obiciantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obicerer |
| tū | obicerēris |
| is / ea / id | obicerētur |
| nōs | obicerēmur |
| vōs | obicerēminī |
| eī / eae / ea | obicerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | obicere |
| vōs | obiciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | obicitor |
| is / ea / id | obicitor |
| eī / eae / ea | obiciuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obicī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obiectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | obiectum īrī |
Participium perfectum
| — | obiectus |
Participium futūrum
| — | obiciendus |