HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obeo — definition

Conjugation of obeo

Regular CEFR B1
[ˈɔ.be.oː]

to fall, perish, pass away, die (mortem or diem obeo) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obeō
tū obīs
is / ea / id obit
nōs obīmus
vōs obītis
eī / eae / ea obeunt
Indicātīvus imperfectum
ego obībam
tū obībās
is / ea / id obībat
nōs obībāmus
vōs obībātis
eī / eae / ea obībant
Indicātīvus futūrum
ego obībō
tū obībis
is / ea / id obībit
nōs obībimus
vōs obībitis
eī / eae / ea obībunt
Indicātīvus perfectum
ego obiī
tū obīstī
is / ea / id obiit
nōs obiimus
vōs obīstis
eī / eae / ea obiērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obieram
tū obierās
is / ea / id obierat
nōs obierāmus
vōs obierātis
eī / eae / ea obierant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obierō
tū obieris
is / ea / id obierit
nōs obierimus
vōs obieritis
eī / eae / ea obierint
Coniūnctīvus praesēns
ego obeam
tū obeās
is / ea / id obeat
nōs obeāmus
vōs obeātis
eī / eae / ea obeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obīrem
tū obīrēs
is / ea / id obīret
nōs obīrēmus
vōs obīrētis
eī / eae / ea obīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego obierim
tū obierīs
is / ea / id obierit
nōs obierīmus
vōs obierītis
eī / eae / ea obierint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obīssem
tū obīssēs
is / ea / id obīsset
nōs obīssēmus
vōs obīssētis
eī / eae / ea obīssent
Imperātīvus praesēns
tū obī
vōs obīte
Imperātīvus futūrum
tū obītō
is / ea / id obītō
vōs obītōte
eī / eae / ea obeuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obīre
Īnfīnītīvus perfectum
— obīsse
Īnfīnītīvus futūrum
— obitūrum esse
Participium praesēns
— obiēns
Participium futūrum
— obitūrus
Gerundium (genitīvus)
— obeundī
Gerundium (datīvus)
— obeundō
Gerundium (accūsātīvus)
— obeundum
Gerundium (ablātīvus)
— obeundō
Supīnum (accūsātīvus)
— obitum
Supīnum (ablātīvus)
— obitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obeor
tū obīris
is / ea / id obītur
nōs obīmur
vōs obīminī
eī / eae / ea obeuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obībar
tū obībāris
is / ea / id obībātur
nōs obībāmur
vōs obībāminī
eī / eae / ea obībantur
Indicātīvus futūrum
ego obībor
tū obīberis
is / ea / id obībitur
nōs obībimur
vōs obībiminī
eī / eae / ea obībuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obear
tū obeāris
is / ea / id obeātur
nōs obeāmur
vōs obeāminī
eī / eae / ea obeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obīrer
tū obīrēris
is / ea / id obīrētur
nōs obīrēmur
vōs obīrēminī
eī / eae / ea obīrentur
Imperātīvus praesēns
tū obīre
vōs obīminī
Imperātīvus futūrum
tū obītor
is / ea / id obītor
eī / eae / ea obeuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— obitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obitum īrī
Participium perfectum
— obitus
Participium futūrum
— obeundus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary