HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obduro — definition

Conjugation of obduro

Regular CEFR B1
[ɔbˈduː.roː]

to persist, endure or hold out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obdūrō
tū obdūrās
is / ea / id obdūrat
nōs obdūrāmus
vōs obdūrātis
eī / eae / ea obdūrant
Indicātīvus imperfectum
ego obdūrābam
tū obdūrābās
is / ea / id obdūrābat
nōs obdūrābāmus
vōs obdūrābātis
eī / eae / ea obdūrābant
Indicātīvus futūrum
ego obdūrābō
tū obdūrābis
is / ea / id obdūrābit
nōs obdūrābimus
vōs obdūrābitis
eī / eae / ea obdūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego obdūrāvī
tū obdūrāvistī
is / ea / id obdūrāvit
nōs obdūrāvimus
vōs obdūrāvistis
eī / eae / ea obdūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obdūrāveram
tū obdūrāverās
is / ea / id obdūrāverat
nōs obdūrāverāmus
vōs obdūrāverātis
eī / eae / ea obdūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obdūrāverō
tū obdūrāveris
is / ea / id obdūrāverit
nōs obdūrāverimus
vōs obdūrāveritis
eī / eae / ea obdūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obdūrem
tū obdūrēs
is / ea / id obdūret
nōs obdūrēmus
vōs obdūrētis
eī / eae / ea obdūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdūrārem
tū obdūrārēs
is / ea / id obdūrāret
nōs obdūrārēmus
vōs obdūrārētis
eī / eae / ea obdūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obdūrāverim
tū obdūrāverīs
is / ea / id obdūrāverit
nōs obdūrāverīmus
vōs obdūrāverītis
eī / eae / ea obdūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obdūrāvissem
tū obdūrāvissēs
is / ea / id obdūrāvisset
nōs obdūrāvissēmus
vōs obdūrāvissētis
eī / eae / ea obdūrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obdūrā
vōs obdūrāte
Imperātīvus futūrum
tū obdūrātō
is / ea / id obdūrātō
vōs obdūrātōte
eī / eae / ea obdūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obdūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obdūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obdūrātūrum esse
Participium praesēns
— obdūrāns
Participium futūrum
— obdūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obdūrandī
Gerundium (datīvus)
— obdūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obdūrandum
Gerundium (ablātīvus)
— obdūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obdūrātum
Supīnum (ablātīvus)
— obdūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obdūror
tū obdūrāris
is / ea / id obdūrātur
nōs obdūrāmur
vōs obdūrāminī
eī / eae / ea obdūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego obdūrābar
tū obdūrābāris
is / ea / id obdūrābātur
nōs obdūrābāmur
vōs obdūrābāminī
eī / eae / ea obdūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego obdūrābor
tū obdūrāberis
is / ea / id obdūrābitur
nōs obdūrābimur
vōs obdūrābiminī
eī / eae / ea obdūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obdūrer
tū obdūrēris
is / ea / id obdūrētur
nōs obdūrēmur
vōs obdūrēminī
eī / eae / ea obdūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdūrārer
tū obdūrārēris
is / ea / id obdūrārētur
nōs obdūrārēmur
vōs obdūrārēminī
eī / eae / ea obdūrārentur
Imperātīvus praesēns
tū obdūrāre
vōs obdūrāminī
Imperātīvus futūrum
tū obdūrātor
is / ea / id obdūrātor
eī / eae / ea obdūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obdūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obdūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obdūrātum īrī
Participium perfectum
— obdūrātus
Participium futūrum
— obdūrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary