HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obcaeco — definition

Conjugation of obcaeco

Regular CEFR B1
[ɔpˈkae̯.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obcaecō
tū obcaecās
is / ea / id obcaecat
nōs obcaecāmus
vōs obcaecātis
eī / eae / ea obcaecant
Indicātīvus imperfectum
ego obcaecābam
tū obcaecābās
is / ea / id obcaecābat
nōs obcaecābāmus
vōs obcaecābātis
eī / eae / ea obcaecābant
Indicātīvus futūrum
ego obcaecābō
tū obcaecābis
is / ea / id obcaecābit
nōs obcaecābimus
vōs obcaecābitis
eī / eae / ea obcaecābunt
Indicātīvus perfectum
ego obcaecāvī
tū obcaecāvistī
is / ea / id obcaecāvit
nōs obcaecāvimus
vōs obcaecāvistis
eī / eae / ea obcaecāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obcaecāveram
tū obcaecāverās
is / ea / id obcaecāverat
nōs obcaecāverāmus
vōs obcaecāverātis
eī / eae / ea obcaecāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obcaecāverō
tū obcaecāveris
is / ea / id obcaecāverit
nōs obcaecāverimus
vōs obcaecāveritis
eī / eae / ea obcaecāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obcaecem
tū obcaecēs
is / ea / id obcaecet
nōs obcaecēmus
vōs obcaecētis
eī / eae / ea obcaecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obcaecārem
tū obcaecārēs
is / ea / id obcaecāret
nōs obcaecārēmus
vōs obcaecārētis
eī / eae / ea obcaecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obcaecāverim
tū obcaecāverīs
is / ea / id obcaecāverit
nōs obcaecāverīmus
vōs obcaecāverītis
eī / eae / ea obcaecāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obcaecāvissem
tū obcaecāvissēs
is / ea / id obcaecāvisset
nōs obcaecāvissēmus
vōs obcaecāvissētis
eī / eae / ea obcaecāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obcaecā
vōs obcaecāte
Imperātīvus futūrum
tū obcaecātō
is / ea / id obcaecātō
vōs obcaecātōte
eī / eae / ea obcaecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obcaecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obcaecāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obcaecātūrum esse
Participium praesēns
— obcaecāns
Participium futūrum
— obcaecātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obcaecandī
Gerundium (datīvus)
— obcaecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obcaecandum
Gerundium (ablātīvus)
— obcaecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obcaecātum
Supīnum (ablātīvus)
— obcaecātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obcaecor
tū obcaecāris
is / ea / id obcaecātur
nōs obcaecāmur
vōs obcaecāminī
eī / eae / ea obcaecantur
Indicātīvus imperfectum
ego obcaecābar
tū obcaecābāris
is / ea / id obcaecābātur
nōs obcaecābāmur
vōs obcaecābāminī
eī / eae / ea obcaecābantur
Indicātīvus futūrum
ego obcaecābor
tū obcaecāberis
is / ea / id obcaecābitur
nōs obcaecābimur
vōs obcaecābiminī
eī / eae / ea obcaecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obcaecer
tū obcaecēris
is / ea / id obcaecētur
nōs obcaecēmur
vōs obcaecēminī
eī / eae / ea obcaecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obcaecārer
tū obcaecārēris
is / ea / id obcaecārētur
nōs obcaecārēmur
vōs obcaecārēminī
eī / eae / ea obcaecārentur
Imperātīvus praesēns
tū obcaecāre
vōs obcaecāminī
Imperātīvus futūrum
tū obcaecātor
is / ea / id obcaecātor
eī / eae / ea obcaecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obcaecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obcaecātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obcaecātum īrī
Participium perfectum
— obcaecātus
Participium futūrum
— obcaecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary