HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obacero — definition

Conjugation of obacero

Regular CEFR B1
[ɔˈba.kɛ.roː]

to contradict Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obacerō
tū obacerās
is / ea / id obacerat
nōs obacerāmus
vōs obacerātis
eī / eae / ea obacerant
Indicātīvus imperfectum
ego obacerābam
tū obacerābās
is / ea / id obacerābat
nōs obacerābāmus
vōs obacerābātis
eī / eae / ea obacerābant
Indicātīvus futūrum
ego obacerābō
tū obacerābis
is / ea / id obacerābit
nōs obacerābimus
vōs obacerābitis
eī / eae / ea obacerābunt
Indicātīvus perfectum
ego obacerāvī
tū obacerāvistī
is / ea / id obacerāvit
nōs obacerāvimus
vōs obacerāvistis
eī / eae / ea obacerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obacerāveram
tū obacerāverās
is / ea / id obacerāverat
nōs obacerāverāmus
vōs obacerāverātis
eī / eae / ea obacerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obacerāverō
tū obacerāveris
is / ea / id obacerāverit
nōs obacerāverimus
vōs obacerāveritis
eī / eae / ea obacerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obacerem
tū obacerēs
is / ea / id obaceret
nōs obacerēmus
vōs obacerētis
eī / eae / ea obacerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obacerārem
tū obacerārēs
is / ea / id obacerāret
nōs obacerārēmus
vōs obacerārētis
eī / eae / ea obacerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obacerāverim
tū obacerāverīs
is / ea / id obacerāverit
nōs obacerāverīmus
vōs obacerāverītis
eī / eae / ea obacerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obacerāvissem
tū obacerāvissēs
is / ea / id obacerāvisset
nōs obacerāvissēmus
vōs obacerāvissētis
eī / eae / ea obacerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obacerā
vōs obacerāte
Imperātīvus futūrum
tū obacerātō
is / ea / id obacerātō
vōs obacerātōte
eī / eae / ea obacerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obacerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obacerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obacerātūrum esse
Participium praesēns
— obacerāns
Participium futūrum
— obacerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obacerandī
Gerundium (datīvus)
— obacerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obacerandum
Gerundium (ablātīvus)
— obacerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obacerātum
Supīnum (ablātīvus)
— obacerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obaceror
tū obacerāris
is / ea / id obacerātur
nōs obacerāmur
vōs obacerāminī
eī / eae / ea obacerantur
Indicātīvus imperfectum
ego obacerābar
tū obacerābāris
is / ea / id obacerābātur
nōs obacerābāmur
vōs obacerābāminī
eī / eae / ea obacerābantur
Indicātīvus futūrum
ego obacerābor
tū obacerāberis
is / ea / id obacerābitur
nōs obacerābimur
vōs obacerābiminī
eī / eae / ea obacerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obacerer
tū obacerēris
is / ea / id obacerētur
nōs obacerēmur
vōs obacerēminī
eī / eae / ea obacerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obacerārer
tū obacerārēris
is / ea / id obacerārētur
nōs obacerārēmur
vōs obacerārēminī
eī / eae / ea obacerārentur
Imperātīvus praesēns
tū obacerāre
vōs obacerāminī
Imperātīvus futūrum
tū obacerātor
is / ea / id obacerātor
eī / eae / ea obacerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obacerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obacerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obacerātum īrī
Participium perfectum
— obacerātus
Participium futūrum
— obacerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary