HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← nuncupo — definición

Conjugation of nuncupo

Regular CEFR B1
/[ˈnʊŋ.kʊ.poː]/

to publicly name or appoint as heir Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego nuncupō
nuncupās
is / ea / id nuncupat
nōs nuncupāmus
vōs nuncupātis
eī / eae / ea nuncupant
Indicātīvus imperfectum
ego nuncupābam
nuncupābās
is / ea / id nuncupābat
nōs nuncupābāmus
vōs nuncupābātis
eī / eae / ea nuncupābant
Indicātīvus futūrum
ego nuncupābō
nuncupābis
is / ea / id nuncupābit
nōs nuncupābimus
vōs nuncupābitis
eī / eae / ea nuncupābunt
Indicātīvus perfectum
ego nuncupāvī
nuncupāvistī
is / ea / id nuncupāvit
nōs nuncupāvimus
vōs nuncupāvistis
eī / eae / ea nuncupāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego nuncupāveram
nuncupāverās
is / ea / id nuncupāverat
nōs nuncupāverāmus
vōs nuncupāverātis
eī / eae / ea nuncupāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego nuncupāverō
nuncupāveris
is / ea / id nuncupāverit
nōs nuncupāverimus
vōs nuncupāveritis
eī / eae / ea nuncupāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego nuncupem
nuncupēs
is / ea / id nuncupet
nōs nuncupēmus
vōs nuncupētis
eī / eae / ea nuncupent
Coniūnctīvus imperfectum
ego nuncupārem
nuncupārēs
is / ea / id nuncupāret
nōs nuncupārēmus
vōs nuncupārētis
eī / eae / ea nuncupārent
Coniūnctīvus perfectum
ego nuncupāverim
nuncupāverīs
is / ea / id nuncupāverit
nōs nuncupāverīmus
vōs nuncupāverītis
eī / eae / ea nuncupāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego nuncupāvissem
nuncupāvissēs
is / ea / id nuncupāvisset
nōs nuncupāvissēmus
vōs nuncupāvissētis
eī / eae / ea nuncupāvissent
Imperātīvus praesēns
nuncupā
vōs nuncupāte
Imperātīvus futūrum
nuncupātō
is / ea / id nuncupātō
vōs nuncupātōte
eī / eae / ea nuncupantō
Īnfīnītīvus praesēns
nuncupāre
Īnfīnītīvus perfectum
nuncupāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
nuncupātūrum esse
Participium praesēns
nuncupāns
Participium futūrum
nuncupātūrus
Gerundium (genitīvus)
nuncupandī
Gerundium (datīvus)
nuncupandō
Gerundium (accūsātīvus)
nuncupandum
Gerundium (ablātīvus)
nuncupandō
Supīnum (accūsātīvus)
nuncupātum
Supīnum (ablātīvus)
nuncupātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego nuncupor
nuncupāris
is / ea / id nuncupātur
nōs nuncupāmur
vōs nuncupāminī
eī / eae / ea nuncupantur
Indicātīvus imperfectum
ego nuncupābar
nuncupābāris
is / ea / id nuncupābātur
nōs nuncupābāmur
vōs nuncupābāminī
eī / eae / ea nuncupābantur
Indicātīvus futūrum
ego nuncupābor
nuncupāberis
is / ea / id nuncupābitur
nōs nuncupābimur
vōs nuncupābiminī
eī / eae / ea nuncupābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego nuncuper
nuncupēris
is / ea / id nuncupētur
nōs nuncupēmur
vōs nuncupēminī
eī / eae / ea nuncupentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego nuncupārer
nuncupārēris
is / ea / id nuncupārētur
nōs nuncupārēmur
vōs nuncupārēminī
eī / eae / ea nuncupārentur
Imperātīvus praesēns
nuncupāre
vōs nuncupāminī
Imperātīvus futūrum
nuncupātor
is / ea / id nuncupātor
eī / eae / ea nuncupantor
Īnfīnītīvus praesēns
nuncupārī
Īnfīnītīvus perfectum
nuncupātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
nuncupātum īrī
Participium perfectum
nuncupātus
Participium futūrum
nuncupandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary