HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← nuncupo — definition

Conjugation of nuncupo

Regular CEFR B1
[ˈnʊŋ.kʊ.poː]

to publicly name or appoint as heir Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego nuncupō
tū nuncupās
is / ea / id nuncupat
nōs nuncupāmus
vōs nuncupātis
eī / eae / ea nuncupant
Indicātīvus imperfectum
ego nuncupābam
tū nuncupābās
is / ea / id nuncupābat
nōs nuncupābāmus
vōs nuncupābātis
eī / eae / ea nuncupābant
Indicātīvus futūrum
ego nuncupābō
tū nuncupābis
is / ea / id nuncupābit
nōs nuncupābimus
vōs nuncupābitis
eī / eae / ea nuncupābunt
Indicātīvus perfectum
ego nuncupāvī
tū nuncupāvistī
is / ea / id nuncupāvit
nōs nuncupāvimus
vōs nuncupāvistis
eī / eae / ea nuncupāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego nuncupāveram
tū nuncupāverās
is / ea / id nuncupāverat
nōs nuncupāverāmus
vōs nuncupāverātis
eī / eae / ea nuncupāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego nuncupāverō
tū nuncupāveris
is / ea / id nuncupāverit
nōs nuncupāverimus
vōs nuncupāveritis
eī / eae / ea nuncupāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego nuncupem
tū nuncupēs
is / ea / id nuncupet
nōs nuncupēmus
vōs nuncupētis
eī / eae / ea nuncupent
Coniūnctīvus imperfectum
ego nuncupārem
tū nuncupārēs
is / ea / id nuncupāret
nōs nuncupārēmus
vōs nuncupārētis
eī / eae / ea nuncupārent
Coniūnctīvus perfectum
ego nuncupāverim
tū nuncupāverīs
is / ea / id nuncupāverit
nōs nuncupāverīmus
vōs nuncupāverītis
eī / eae / ea nuncupāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego nuncupāvissem
tū nuncupāvissēs
is / ea / id nuncupāvisset
nōs nuncupāvissēmus
vōs nuncupāvissētis
eī / eae / ea nuncupāvissent
Imperātīvus praesēns
tū nuncupā
vōs nuncupāte
Imperātīvus futūrum
tū nuncupātō
is / ea / id nuncupātō
vōs nuncupātōte
eī / eae / ea nuncupantō
Īnfīnītīvus praesēns
— nuncupāre
Īnfīnītīvus perfectum
— nuncupāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— nuncupātūrum esse
Participium praesēns
— nuncupāns
Participium futūrum
— nuncupātūrus
Gerundium (genitīvus)
— nuncupandī
Gerundium (datīvus)
— nuncupandō
Gerundium (accūsātīvus)
— nuncupandum
Gerundium (ablātīvus)
— nuncupandō
Supīnum (accūsātīvus)
— nuncupātum
Supīnum (ablātīvus)
— nuncupātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego nuncupor
tū nuncupāris
is / ea / id nuncupātur
nōs nuncupāmur
vōs nuncupāminī
eī / eae / ea nuncupantur
Indicātīvus imperfectum
ego nuncupābar
tū nuncupābāris
is / ea / id nuncupābātur
nōs nuncupābāmur
vōs nuncupābāminī
eī / eae / ea nuncupābantur
Indicātīvus futūrum
ego nuncupābor
tū nuncupāberis
is / ea / id nuncupābitur
nōs nuncupābimur
vōs nuncupābiminī
eī / eae / ea nuncupābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego nuncuper
tū nuncupēris
is / ea / id nuncupētur
nōs nuncupēmur
vōs nuncupēminī
eī / eae / ea nuncupentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego nuncupārer
tū nuncupārēris
is / ea / id nuncupārētur
nōs nuncupārēmur
vōs nuncupārēminī
eī / eae / ea nuncupārentur
Imperātīvus praesēns
tū nuncupāre
vōs nuncupāminī
Imperātīvus futūrum
tū nuncupātor
is / ea / id nuncupātor
eī / eae / ea nuncupantor
Īnfīnītīvus praesēns
— nuncupārī
Īnfīnītīvus perfectum
— nuncupātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— nuncupātum īrī
Participium perfectum
— nuncupātus
Participium futūrum
— nuncupandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary