HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← notifico — definición

Conjugation of notifico

Regular CEFR B2
/[noːˈtɪ.fɪ.koː]/

to make known Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego nōtificō
nōtificās
is / ea / id nōtificat
nōs nōtificāmus
vōs nōtificātis
eī / eae / ea nōtificant
Indicātīvus imperfectum
ego nōtificābam
nōtificābās
is / ea / id nōtificābat
nōs nōtificābāmus
vōs nōtificābātis
eī / eae / ea nōtificābant
Indicātīvus futūrum
ego nōtificābō
nōtificābis
is / ea / id nōtificābit
nōs nōtificābimus
vōs nōtificābitis
eī / eae / ea nōtificābunt
Indicātīvus perfectum
ego nōtificāvī
nōtificāvistī
is / ea / id nōtificāvit
nōs nōtificāvimus
vōs nōtificāvistis
eī / eae / ea nōtificāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego nōtificāveram
nōtificāverās
is / ea / id nōtificāverat
nōs nōtificāverāmus
vōs nōtificāverātis
eī / eae / ea nōtificāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego nōtificāverō
nōtificāveris
is / ea / id nōtificāverit
nōs nōtificāverimus
vōs nōtificāveritis
eī / eae / ea nōtificāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego nōtificem
nōtificēs
is / ea / id nōtificet
nōs nōtificēmus
vōs nōtificētis
eī / eae / ea nōtificent
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōtificārem
nōtificārēs
is / ea / id nōtificāret
nōs nōtificārēmus
vōs nōtificārētis
eī / eae / ea nōtificārent
Coniūnctīvus perfectum
ego nōtificāverim
nōtificāverīs
is / ea / id nōtificāverit
nōs nōtificāverīmus
vōs nōtificāverītis
eī / eae / ea nōtificāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego nōtificāvissem
nōtificāvissēs
is / ea / id nōtificāvisset
nōs nōtificāvissēmus
vōs nōtificāvissētis
eī / eae / ea nōtificāvissent
Imperātīvus praesēns
nōtificā
vōs nōtificāte
Imperātīvus futūrum
nōtificātō
is / ea / id nōtificātō
vōs nōtificātōte
eī / eae / ea nōtificantō
Īnfīnītīvus praesēns
nōtificāre
Īnfīnītīvus perfectum
nōtificāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
nōtificātūrum esse
Participium praesēns
nōtificāns
Participium futūrum
nōtificātūrus
Gerundium (genitīvus)
nōtificandī
Gerundium (datīvus)
nōtificandō
Gerundium (accūsātīvus)
nōtificandum
Gerundium (ablātīvus)
nōtificandō
Supīnum (accūsātīvus)
nōtificātum
Supīnum (ablātīvus)
nōtificātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego nōtificor
nōtificāris
is / ea / id nōtificātur
nōs nōtificāmur
vōs nōtificāminī
eī / eae / ea nōtificantur
Indicātīvus imperfectum
ego nōtificābar
nōtificābāris
is / ea / id nōtificābātur
nōs nōtificābāmur
vōs nōtificābāminī
eī / eae / ea nōtificābantur
Indicātīvus futūrum
ego nōtificābor
nōtificāberis
is / ea / id nōtificābitur
nōs nōtificābimur
vōs nōtificābiminī
eī / eae / ea nōtificābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego nōtificer
nōtificēris
is / ea / id nōtificētur
nōs nōtificēmur
vōs nōtificēminī
eī / eae / ea nōtificentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōtificārer
nōtificārēris
is / ea / id nōtificārētur
nōs nōtificārēmur
vōs nōtificārēminī
eī / eae / ea nōtificārentur
Imperātīvus praesēns
nōtificāre
vōs nōtificāminī
Imperātīvus futūrum
nōtificātor
is / ea / id nōtificātor
eī / eae / ea nōtificantor
Īnfīnītīvus praesēns
nōtificārī
Īnfīnītīvus perfectum
nōtificātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
nōtificātum īrī
Participium perfectum
nōtificātus
Participium futūrum
nōtificandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary