HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← noscito — definición

Conjugation of noscito

Regular CEFR B1
/[ˈnoːs.kɪ.toː]/

to observe, perceive Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego nōscitō
nōscitās
is / ea / id nōscitat
nōs nōscitāmus
vōs nōscitātis
eī / eae / ea nōscitant
Indicātīvus imperfectum
ego nōscitābam
nōscitābās
is / ea / id nōscitābat
nōs nōscitābāmus
vōs nōscitābātis
eī / eae / ea nōscitābant
Indicātīvus futūrum
ego nōscitābō
nōscitābis
is / ea / id nōscitābit
nōs nōscitābimus
vōs nōscitābitis
eī / eae / ea nōscitābunt
Indicātīvus perfectum
ego nōscitāvī
nōscitāvistī
is / ea / id nōscitāvit
nōs nōscitāvimus
vōs nōscitāvistis
eī / eae / ea nōscitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego nōscitāveram
nōscitāverās
is / ea / id nōscitāverat
nōs nōscitāverāmus
vōs nōscitāverātis
eī / eae / ea nōscitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego nōscitāverō
nōscitāveris
is / ea / id nōscitāverit
nōs nōscitāverimus
vōs nōscitāveritis
eī / eae / ea nōscitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego nōscitem
nōscitēs
is / ea / id nōscitet
nōs nōscitēmus
vōs nōscitētis
eī / eae / ea nōscitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōscitārem
nōscitārēs
is / ea / id nōscitāret
nōs nōscitārēmus
vōs nōscitārētis
eī / eae / ea nōscitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego nōscitāverim
nōscitāverīs
is / ea / id nōscitāverit
nōs nōscitāverīmus
vōs nōscitāverītis
eī / eae / ea nōscitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego nōscitāvissem
nōscitāvissēs
is / ea / id nōscitāvisset
nōs nōscitāvissēmus
vōs nōscitāvissētis
eī / eae / ea nōscitāvissent
Imperātīvus praesēns
nōscitā
vōs nōscitāte
Imperātīvus futūrum
nōscitātō
is / ea / id nōscitātō
vōs nōscitātōte
eī / eae / ea nōscitantō
Īnfīnītīvus praesēns
nōscitāre
Īnfīnītīvus perfectum
nōscitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
nōscitātūrum esse
Participium praesēns
nōscitāns
Participium futūrum
nōscitātūrus
Gerundium (genitīvus)
nōscitandī
Gerundium (datīvus)
nōscitandō
Gerundium (accūsātīvus)
nōscitandum
Gerundium (ablātīvus)
nōscitandō
Supīnum (accūsātīvus)
nōscitātum
Supīnum (ablātīvus)
nōscitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego nōscitor
nōscitāris
is / ea / id nōscitātur
nōs nōscitāmur
vōs nōscitāminī
eī / eae / ea nōscitantur
Indicātīvus imperfectum
ego nōscitābar
nōscitābāris
is / ea / id nōscitābātur
nōs nōscitābāmur
vōs nōscitābāminī
eī / eae / ea nōscitābantur
Indicātīvus futūrum
ego nōscitābor
nōscitāberis
is / ea / id nōscitābitur
nōs nōscitābimur
vōs nōscitābiminī
eī / eae / ea nōscitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego nōsciter
nōscitēris
is / ea / id nōscitētur
nōs nōscitēmur
vōs nōscitēminī
eī / eae / ea nōscitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōscitārer
nōscitārēris
is / ea / id nōscitārētur
nōs nōscitārēmur
vōs nōscitārēminī
eī / eae / ea nōscitārentur
Imperātīvus praesēns
nōscitāre
vōs nōscitāminī
Imperātīvus futūrum
nōscitātor
is / ea / id nōscitātor
eī / eae / ea nōscitantor
Īnfīnītīvus praesēns
nōscitārī
Īnfīnītīvus perfectum
nōscitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
nōscitātum īrī
Participium perfectum
nōscitātus
Participium futūrum
nōscitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary