HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← noscito — definition

Conjugation of noscito

Regular CEFR B1
[ˈnoːs.kɪ.toː]

to observe, perceive Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego nōscitō
tū nōscitās
is / ea / id nōscitat
nōs nōscitāmus
vōs nōscitātis
eī / eae / ea nōscitant
Indicātīvus imperfectum
ego nōscitābam
tū nōscitābās
is / ea / id nōscitābat
nōs nōscitābāmus
vōs nōscitābātis
eī / eae / ea nōscitābant
Indicātīvus futūrum
ego nōscitābō
tū nōscitābis
is / ea / id nōscitābit
nōs nōscitābimus
vōs nōscitābitis
eī / eae / ea nōscitābunt
Indicātīvus perfectum
ego nōscitāvī
tū nōscitāvistī
is / ea / id nōscitāvit
nōs nōscitāvimus
vōs nōscitāvistis
eī / eae / ea nōscitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego nōscitāveram
tū nōscitāverās
is / ea / id nōscitāverat
nōs nōscitāverāmus
vōs nōscitāverātis
eī / eae / ea nōscitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego nōscitāverō
tū nōscitāveris
is / ea / id nōscitāverit
nōs nōscitāverimus
vōs nōscitāveritis
eī / eae / ea nōscitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego nōscitem
tū nōscitēs
is / ea / id nōscitet
nōs nōscitēmus
vōs nōscitētis
eī / eae / ea nōscitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōscitārem
tū nōscitārēs
is / ea / id nōscitāret
nōs nōscitārēmus
vōs nōscitārētis
eī / eae / ea nōscitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego nōscitāverim
tū nōscitāverīs
is / ea / id nōscitāverit
nōs nōscitāverīmus
vōs nōscitāverītis
eī / eae / ea nōscitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego nōscitāvissem
tū nōscitāvissēs
is / ea / id nōscitāvisset
nōs nōscitāvissēmus
vōs nōscitāvissētis
eī / eae / ea nōscitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū nōscitā
vōs nōscitāte
Imperātīvus futūrum
tū nōscitātō
is / ea / id nōscitātō
vōs nōscitātōte
eī / eae / ea nōscitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— nōscitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— nōscitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— nōscitātūrum esse
Participium praesēns
— nōscitāns
Participium futūrum
— nōscitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— nōscitandī
Gerundium (datīvus)
— nōscitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— nōscitandum
Gerundium (ablātīvus)
— nōscitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— nōscitātum
Supīnum (ablātīvus)
— nōscitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego nōscitor
tū nōscitāris
is / ea / id nōscitātur
nōs nōscitāmur
vōs nōscitāminī
eī / eae / ea nōscitantur
Indicātīvus imperfectum
ego nōscitābar
tū nōscitābāris
is / ea / id nōscitābātur
nōs nōscitābāmur
vōs nōscitābāminī
eī / eae / ea nōscitābantur
Indicātīvus futūrum
ego nōscitābor
tū nōscitāberis
is / ea / id nōscitābitur
nōs nōscitābimur
vōs nōscitābiminī
eī / eae / ea nōscitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego nōsciter
tū nōscitēris
is / ea / id nōscitētur
nōs nōscitēmur
vōs nōscitēminī
eī / eae / ea nōscitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōscitārer
tū nōscitārēris
is / ea / id nōscitārētur
nōs nōscitārēmur
vōs nōscitārēminī
eī / eae / ea nōscitārentur
Imperātīvus praesēns
tū nōscitāre
vōs nōscitāminī
Imperātīvus futūrum
tū nōscitātor
is / ea / id nōscitātor
eī / eae / ea nōscitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— nōscitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— nōscitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— nōscitātum īrī
Participium perfectum
— nōscitātus
Participium futūrum
— nōscitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary