Conjugation of nobilito
/[noːˈbɪ.lɪ.toː]/to ennoble, to make noble or aristocratic Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | nōbilitō |
| tū | nōbilitās |
| is / ea / id | nōbilitat |
| nōs | nōbilitāmus |
| vōs | nōbilitātis |
| eī / eae / ea | nōbilitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | nōbilitābam |
| tū | nōbilitābās |
| is / ea / id | nōbilitābat |
| nōs | nōbilitābāmus |
| vōs | nōbilitābātis |
| eī / eae / ea | nōbilitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | nōbilitābō |
| tū | nōbilitābis |
| is / ea / id | nōbilitābit |
| nōs | nōbilitābimus |
| vōs | nōbilitābitis |
| eī / eae / ea | nōbilitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | nōbilitāvī |
| tū | nōbilitāvistī |
| is / ea / id | nōbilitāvit |
| nōs | nōbilitāvimus |
| vōs | nōbilitāvistis |
| eī / eae / ea | nōbilitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | nōbilitāveram |
| tū | nōbilitāverās |
| is / ea / id | nōbilitāverat |
| nōs | nōbilitāverāmus |
| vōs | nōbilitāverātis |
| eī / eae / ea | nōbilitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | nōbilitāverō |
| tū | nōbilitāveris |
| is / ea / id | nōbilitāverit |
| nōs | nōbilitāverimus |
| vōs | nōbilitāveritis |
| eī / eae / ea | nōbilitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | nōbilitem |
| tū | nōbilitēs |
| is / ea / id | nōbilitet |
| nōs | nōbilitēmus |
| vōs | nōbilitētis |
| eī / eae / ea | nōbilitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | nōbilitārem |
| tū | nōbilitārēs |
| is / ea / id | nōbilitāret |
| nōs | nōbilitārēmus |
| vōs | nōbilitārētis |
| eī / eae / ea | nōbilitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | nōbilitāverim |
| tū | nōbilitāverīs |
| is / ea / id | nōbilitāverit |
| nōs | nōbilitāverīmus |
| vōs | nōbilitāverītis |
| eī / eae / ea | nōbilitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | nōbilitāvissem |
| tū | nōbilitāvissēs |
| is / ea / id | nōbilitāvisset |
| nōs | nōbilitāvissēmus |
| vōs | nōbilitāvissētis |
| eī / eae / ea | nōbilitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | nōbilitā |
| vōs | nōbilitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | nōbilitātō |
| is / ea / id | nōbilitātō |
| vōs | nōbilitātōte |
| eī / eae / ea | nōbilitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | nōbilitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | nōbilitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | nōbilitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | nōbilitāns |
Participium futūrum
| — | nōbilitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | nōbilitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | nōbilitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | nōbilitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | nōbilitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | nōbilitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | nōbilitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | nōbilitor |
| tū | nōbilitāris |
| is / ea / id | nōbilitātur |
| nōs | nōbilitāmur |
| vōs | nōbilitāminī |
| eī / eae / ea | nōbilitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | nōbilitābar |
| tū | nōbilitābāris |
| is / ea / id | nōbilitābātur |
| nōs | nōbilitābāmur |
| vōs | nōbilitābāminī |
| eī / eae / ea | nōbilitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | nōbilitābor |
| tū | nōbilitāberis |
| is / ea / id | nōbilitābitur |
| nōs | nōbilitābimur |
| vōs | nōbilitābiminī |
| eī / eae / ea | nōbilitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | nōbiliter |
| tū | nōbilitēris |
| is / ea / id | nōbilitētur |
| nōs | nōbilitēmur |
| vōs | nōbilitēminī |
| eī / eae / ea | nōbilitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | nōbilitārer |
| tū | nōbilitārēris |
| is / ea / id | nōbilitārētur |
| nōs | nōbilitārēmur |
| vōs | nōbilitārēminī |
| eī / eae / ea | nōbilitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | nōbilitāre |
| vōs | nōbilitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | nōbilitātor |
| is / ea / id | nōbilitātor |
| eī / eae / ea | nōbilitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | nōbilitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | nōbilitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | nōbilitātum īrī |
Participium perfectum
| — | nōbilitātus |
Participium futūrum
| — | nōbilitandus |