HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← nobilito — definition

Conjugation of nobilito

Regular CEFR B2
[noːˈbɪ.lɪ.toː]

to ennoble, to make noble or aristocratic Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego nōbilitō
tū nōbilitās
is / ea / id nōbilitat
nōs nōbilitāmus
vōs nōbilitātis
eī / eae / ea nōbilitant
Indicātīvus imperfectum
ego nōbilitābam
tū nōbilitābās
is / ea / id nōbilitābat
nōs nōbilitābāmus
vōs nōbilitābātis
eī / eae / ea nōbilitābant
Indicātīvus futūrum
ego nōbilitābō
tū nōbilitābis
is / ea / id nōbilitābit
nōs nōbilitābimus
vōs nōbilitābitis
eī / eae / ea nōbilitābunt
Indicātīvus perfectum
ego nōbilitāvī
tū nōbilitāvistī
is / ea / id nōbilitāvit
nōs nōbilitāvimus
vōs nōbilitāvistis
eī / eae / ea nōbilitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego nōbilitāveram
tū nōbilitāverās
is / ea / id nōbilitāverat
nōs nōbilitāverāmus
vōs nōbilitāverātis
eī / eae / ea nōbilitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego nōbilitāverō
tū nōbilitāveris
is / ea / id nōbilitāverit
nōs nōbilitāverimus
vōs nōbilitāveritis
eī / eae / ea nōbilitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego nōbilitem
tū nōbilitēs
is / ea / id nōbilitet
nōs nōbilitēmus
vōs nōbilitētis
eī / eae / ea nōbilitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōbilitārem
tū nōbilitārēs
is / ea / id nōbilitāret
nōs nōbilitārēmus
vōs nōbilitārētis
eī / eae / ea nōbilitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego nōbilitāverim
tū nōbilitāverīs
is / ea / id nōbilitāverit
nōs nōbilitāverīmus
vōs nōbilitāverītis
eī / eae / ea nōbilitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego nōbilitāvissem
tū nōbilitāvissēs
is / ea / id nōbilitāvisset
nōs nōbilitāvissēmus
vōs nōbilitāvissētis
eī / eae / ea nōbilitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū nōbilitā
vōs nōbilitāte
Imperātīvus futūrum
tū nōbilitātō
is / ea / id nōbilitātō
vōs nōbilitātōte
eī / eae / ea nōbilitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— nōbilitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— nōbilitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— nōbilitātūrum esse
Participium praesēns
— nōbilitāns
Participium futūrum
— nōbilitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— nōbilitandī
Gerundium (datīvus)
— nōbilitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— nōbilitandum
Gerundium (ablātīvus)
— nōbilitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— nōbilitātum
Supīnum (ablātīvus)
— nōbilitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego nōbilitor
tū nōbilitāris
is / ea / id nōbilitātur
nōs nōbilitāmur
vōs nōbilitāminī
eī / eae / ea nōbilitantur
Indicātīvus imperfectum
ego nōbilitābar
tū nōbilitābāris
is / ea / id nōbilitābātur
nōs nōbilitābāmur
vōs nōbilitābāminī
eī / eae / ea nōbilitābantur
Indicātīvus futūrum
ego nōbilitābor
tū nōbilitāberis
is / ea / id nōbilitābitur
nōs nōbilitābimur
vōs nōbilitābiminī
eī / eae / ea nōbilitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego nōbiliter
tū nōbilitēris
is / ea / id nōbilitētur
nōs nōbilitēmur
vōs nōbilitēminī
eī / eae / ea nōbilitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego nōbilitārer
tū nōbilitārēris
is / ea / id nōbilitārētur
nōs nōbilitārēmur
vōs nōbilitārēminī
eī / eae / ea nōbilitārentur
Imperātīvus praesēns
tū nōbilitāre
vōs nōbilitāminī
Imperātīvus futūrum
tū nōbilitātor
is / ea / id nōbilitātor
eī / eae / ea nōbilitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— nōbilitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— nōbilitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— nōbilitātum īrī
Participium perfectum
— nōbilitātus
Participium futūrum
— nōbilitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary