HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mussito — definición

Conjugation of mussito

Regular CEFR B1
/[ˈmʊs.sɪ.toː]/

to mutter, murmur Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mussitō
mussitās
is / ea / id mussitat
nōs mussitāmus
vōs mussitātis
eī / eae / ea mussitant
Indicātīvus imperfectum
ego mussitābam
mussitābās
is / ea / id mussitābat
nōs mussitābāmus
vōs mussitābātis
eī / eae / ea mussitābant
Indicātīvus futūrum
ego mussitābō
mussitābis
is / ea / id mussitābit
nōs mussitābimus
vōs mussitābitis
eī / eae / ea mussitābunt
Indicātīvus perfectum
ego mussitāvī
mussitāvistī
is / ea / id mussitāvit
nōs mussitāvimus
vōs mussitāvistis
eī / eae / ea mussitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mussitāveram
mussitāverās
is / ea / id mussitāverat
nōs mussitāverāmus
vōs mussitāverātis
eī / eae / ea mussitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mussitāverō
mussitāveris
is / ea / id mussitāverit
nōs mussitāverimus
vōs mussitāveritis
eī / eae / ea mussitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mussitem
mussitēs
is / ea / id mussitet
nōs mussitēmus
vōs mussitētis
eī / eae / ea mussitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mussitārem
mussitārēs
is / ea / id mussitāret
nōs mussitārēmus
vōs mussitārētis
eī / eae / ea mussitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mussitāverim
mussitāverīs
is / ea / id mussitāverit
nōs mussitāverīmus
vōs mussitāverītis
eī / eae / ea mussitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mussitāvissem
mussitāvissēs
is / ea / id mussitāvisset
nōs mussitāvissēmus
vōs mussitāvissētis
eī / eae / ea mussitāvissent
Imperātīvus praesēns
mussitā
vōs mussitāte
Imperātīvus futūrum
mussitātō
is / ea / id mussitātō
vōs mussitātōte
eī / eae / ea mussitantō
Īnfīnītīvus praesēns
mussitāre
Īnfīnītīvus perfectum
mussitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
mussitātūrum esse
Participium praesēns
mussitāns
Participium futūrum
mussitātūrus
Gerundium (genitīvus)
mussitandī
Gerundium (datīvus)
mussitandō
Gerundium (accūsātīvus)
mussitandum
Gerundium (ablātīvus)
mussitandō
Supīnum (accūsātīvus)
mussitātum
Supīnum (ablātīvus)
mussitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mussitor
mussitāris
is / ea / id mussitātur
nōs mussitāmur
vōs mussitāminī
eī / eae / ea mussitantur
Indicātīvus imperfectum
ego mussitābar
mussitābāris
is / ea / id mussitābātur
nōs mussitābāmur
vōs mussitābāminī
eī / eae / ea mussitābantur
Indicātīvus futūrum
ego mussitābor
mussitāberis
is / ea / id mussitābitur
nōs mussitābimur
vōs mussitābiminī
eī / eae / ea mussitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mussiter
mussitēris
is / ea / id mussitētur
nōs mussitēmur
vōs mussitēminī
eī / eae / ea mussitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mussitārer
mussitārēris
is / ea / id mussitārētur
nōs mussitārēmur
vōs mussitārēminī
eī / eae / ea mussitārentur
Imperātīvus praesēns
mussitāre
vōs mussitāminī
Imperātīvus futūrum
mussitātor
is / ea / id mussitātor
eī / eae / ea mussitantor
Īnfīnītīvus praesēns
mussitārī
Īnfīnītīvus perfectum
mussitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
mussitātum īrī
Participium perfectum
mussitātus
Participium futūrum
mussitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary