HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mussito — definition

Conjugation of mussito

Regular CEFR B1
[ˈmʊs.sɪ.toː]

to mutter, murmur Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mussitō
tū mussitās
is / ea / id mussitat
nōs mussitāmus
vōs mussitātis
eī / eae / ea mussitant
Indicātīvus imperfectum
ego mussitābam
tū mussitābās
is / ea / id mussitābat
nōs mussitābāmus
vōs mussitābātis
eī / eae / ea mussitābant
Indicātīvus futūrum
ego mussitābō
tū mussitābis
is / ea / id mussitābit
nōs mussitābimus
vōs mussitābitis
eī / eae / ea mussitābunt
Indicātīvus perfectum
ego mussitāvī
tū mussitāvistī
is / ea / id mussitāvit
nōs mussitāvimus
vōs mussitāvistis
eī / eae / ea mussitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mussitāveram
tū mussitāverās
is / ea / id mussitāverat
nōs mussitāverāmus
vōs mussitāverātis
eī / eae / ea mussitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mussitāverō
tū mussitāveris
is / ea / id mussitāverit
nōs mussitāverimus
vōs mussitāveritis
eī / eae / ea mussitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mussitem
tū mussitēs
is / ea / id mussitet
nōs mussitēmus
vōs mussitētis
eī / eae / ea mussitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mussitārem
tū mussitārēs
is / ea / id mussitāret
nōs mussitārēmus
vōs mussitārētis
eī / eae / ea mussitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mussitāverim
tū mussitāverīs
is / ea / id mussitāverit
nōs mussitāverīmus
vōs mussitāverītis
eī / eae / ea mussitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mussitāvissem
tū mussitāvissēs
is / ea / id mussitāvisset
nōs mussitāvissēmus
vōs mussitāvissētis
eī / eae / ea mussitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mussitā
vōs mussitāte
Imperātīvus futūrum
tū mussitātō
is / ea / id mussitātō
vōs mussitātōte
eī / eae / ea mussitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mussitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mussitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mussitātūrum esse
Participium praesēns
— mussitāns
Participium futūrum
— mussitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mussitandī
Gerundium (datīvus)
— mussitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mussitandum
Gerundium (ablātīvus)
— mussitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mussitātum
Supīnum (ablātīvus)
— mussitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mussitor
tū mussitāris
is / ea / id mussitātur
nōs mussitāmur
vōs mussitāminī
eī / eae / ea mussitantur
Indicātīvus imperfectum
ego mussitābar
tū mussitābāris
is / ea / id mussitābātur
nōs mussitābāmur
vōs mussitābāminī
eī / eae / ea mussitābantur
Indicātīvus futūrum
ego mussitābor
tū mussitāberis
is / ea / id mussitābitur
nōs mussitābimur
vōs mussitābiminī
eī / eae / ea mussitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mussiter
tū mussitēris
is / ea / id mussitētur
nōs mussitēmur
vōs mussitēminī
eī / eae / ea mussitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mussitārer
tū mussitārēris
is / ea / id mussitārētur
nōs mussitārēmur
vōs mussitārēminī
eī / eae / ea mussitārentur
Imperātīvus praesēns
tū mussitāre
vōs mussitāminī
Imperātīvus futūrum
tū mussitātor
is / ea / id mussitātor
eī / eae / ea mussitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mussitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mussitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mussitātum īrī
Participium perfectum
— mussitātus
Participium futūrum
— mussitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary