HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← murmuro — definition

Conjugation of murmuro

Regular CEFR B1
[ˈmʊr.mʊ.roː]

to murmur or grumble at, complain of Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego murmurō
tū murmurās
is / ea / id murmurat
nōs murmurāmus
vōs murmurātis
eī / eae / ea murmurant
Indicātīvus imperfectum
ego murmurābam
tū murmurābās
is / ea / id murmurābat
nōs murmurābāmus
vōs murmurābātis
eī / eae / ea murmurābant
Indicātīvus futūrum
ego murmurābō
tū murmurābis
is / ea / id murmurābit
nōs murmurābimus
vōs murmurābitis
eī / eae / ea murmurābunt
Indicātīvus perfectum
ego murmurāvī
tū murmurāvistī
is / ea / id murmurāvit
nōs murmurāvimus
vōs murmurāvistis
eī / eae / ea murmurāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego murmurāveram
tū murmurāverās
is / ea / id murmurāverat
nōs murmurāverāmus
vōs murmurāverātis
eī / eae / ea murmurāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego murmurāverō
tū murmurāveris
is / ea / id murmurāverit
nōs murmurāverimus
vōs murmurāveritis
eī / eae / ea murmurāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego murmurem
tū murmurēs
is / ea / id murmuret
nōs murmurēmus
vōs murmurētis
eī / eae / ea murmurent
Coniūnctīvus imperfectum
ego murmurārem
tū murmurārēs
is / ea / id murmurāret
nōs murmurārēmus
vōs murmurārētis
eī / eae / ea murmurārent
Coniūnctīvus perfectum
ego murmurāverim
tū murmurāverīs
is / ea / id murmurāverit
nōs murmurāverīmus
vōs murmurāverītis
eī / eae / ea murmurāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego murmurāvissem
tū murmurāvissēs
is / ea / id murmurāvisset
nōs murmurāvissēmus
vōs murmurāvissētis
eī / eae / ea murmurāvissent
Imperātīvus praesēns
tū murmurā
vōs murmurāte
Imperātīvus futūrum
tū murmurātō
is / ea / id murmurātō
vōs murmurātōte
eī / eae / ea murmurantō
Īnfīnītīvus praesēns
— murmurāre
Īnfīnītīvus perfectum
— murmurāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— murmurātūrum esse
Participium praesēns
— murmurāns
Participium futūrum
— murmurātūrus
Gerundium (genitīvus)
— murmurandī
Gerundium (datīvus)
— murmurandō
Gerundium (accūsātīvus)
— murmurandum
Gerundium (ablātīvus)
— murmurandō
Supīnum (accūsātīvus)
— murmurātum
Supīnum (ablātīvus)
— murmurātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego murmuror
tū murmurāris
is / ea / id murmurātur
nōs murmurāmur
vōs murmurāminī
eī / eae / ea murmurantur
Indicātīvus imperfectum
ego murmurābar
tū murmurābāris
is / ea / id murmurābātur
nōs murmurābāmur
vōs murmurābāminī
eī / eae / ea murmurābantur
Indicātīvus futūrum
ego murmurābor
tū murmurāberis
is / ea / id murmurābitur
nōs murmurābimur
vōs murmurābiminī
eī / eae / ea murmurābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego murmurer
tū murmurēris
is / ea / id murmurētur
nōs murmurēmur
vōs murmurēminī
eī / eae / ea murmurentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego murmurārer
tū murmurārēris
is / ea / id murmurārētur
nōs murmurārēmur
vōs murmurārēminī
eī / eae / ea murmurārentur
Imperātīvus praesēns
tū murmurāre
vōs murmurāminī
Imperātīvus futūrum
tū murmurātor
is / ea / id murmurātor
eī / eae / ea murmurantor
Īnfīnītīvus praesēns
— murmurārī
Īnfīnītīvus perfectum
— murmurātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— murmurātum īrī
Participium perfectum
— murmurātus
Participium futūrum
— murmurandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary