HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← munero — definition

Conjugation of munero

Regular CEFR B1
[ˈmuː.nɛ.roː]

to present; to honor (with), reward Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mūnerō
tū mūnerās
is / ea / id mūnerat
nōs mūnerāmus
vōs mūnerātis
eī / eae / ea mūnerant
Indicātīvus imperfectum
ego mūnerābam
tū mūnerābās
is / ea / id mūnerābat
nōs mūnerābāmus
vōs mūnerābātis
eī / eae / ea mūnerābant
Indicātīvus futūrum
ego mūnerābō
tū mūnerābis
is / ea / id mūnerābit
nōs mūnerābimus
vōs mūnerābitis
eī / eae / ea mūnerābunt
Indicātīvus perfectum
ego mūnerāvī
tū mūnerāvistī
is / ea / id mūnerāvit
nōs mūnerāvimus
vōs mūnerāvistis
eī / eae / ea mūnerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mūnerāveram
tū mūnerāverās
is / ea / id mūnerāverat
nōs mūnerāverāmus
vōs mūnerāverātis
eī / eae / ea mūnerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mūnerāverō
tū mūnerāveris
is / ea / id mūnerāverit
nōs mūnerāverimus
vōs mūnerāveritis
eī / eae / ea mūnerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mūnerem
tū mūnerēs
is / ea / id mūneret
nōs mūnerēmus
vōs mūnerētis
eī / eae / ea mūnerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mūnerārem
tū mūnerārēs
is / ea / id mūnerāret
nōs mūnerārēmus
vōs mūnerārētis
eī / eae / ea mūnerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mūnerāverim
tū mūnerāverīs
is / ea / id mūnerāverit
nōs mūnerāverīmus
vōs mūnerāverītis
eī / eae / ea mūnerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mūnerāvissem
tū mūnerāvissēs
is / ea / id mūnerāvisset
nōs mūnerāvissēmus
vōs mūnerāvissētis
eī / eae / ea mūnerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mūnerā
vōs mūnerāte
Imperātīvus futūrum
tū mūnerātō
is / ea / id mūnerātō
vōs mūnerātōte
eī / eae / ea mūnerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mūnerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mūnerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mūnerātūrum esse
Participium praesēns
— mūnerāns
Participium futūrum
— mūnerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mūnerandī
Gerundium (datīvus)
— mūnerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mūnerandum
Gerundium (ablātīvus)
— mūnerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mūnerātum
Supīnum (ablātīvus)
— mūnerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mūneror
tū mūnerāris
is / ea / id mūnerātur
nōs mūnerāmur
vōs mūnerāminī
eī / eae / ea mūnerantur
Indicātīvus imperfectum
ego mūnerābar
tū mūnerābāris
is / ea / id mūnerābātur
nōs mūnerābāmur
vōs mūnerābāminī
eī / eae / ea mūnerābantur
Indicātīvus futūrum
ego mūnerābor
tū mūnerāberis
is / ea / id mūnerābitur
nōs mūnerābimur
vōs mūnerābiminī
eī / eae / ea mūnerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mūnerer
tū mūnerēris
is / ea / id mūnerētur
nōs mūnerēmur
vōs mūnerēminī
eī / eae / ea mūnerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mūnerārer
tū mūnerārēris
is / ea / id mūnerārētur
nōs mūnerārēmur
vōs mūnerārēminī
eī / eae / ea mūnerārentur
Imperātīvus praesēns
tū mūnerāre
vōs mūnerāminī
Imperātīvus futūrum
tū mūnerātor
is / ea / id mūnerātor
eī / eae / ea mūnerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mūnerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mūnerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mūnerātum īrī
Participium perfectum
— mūnerātus
Participium futūrum
— mūnerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary