Conjugation of morior
/[ˈmɔ.ri.ɔr]/to die, be slain, fall (in battle), perish Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | morior |
| tū | moreris |
| is / ea / id | morī̆tur |
| nōs | morī̆mur |
| vōs | morī̆minī |
| eī / eae / ea | moriuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | moriēbar |
| tū | moriēbāris |
| is / ea / id | moriēbātur |
| nōs | moriēbāmur |
| vōs | moriēbāminī |
| eī / eae / ea | moriēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | moriar |
| tū | moriēris |
| is / ea / id | moriētur |
| nōs | moriēmur |
| vōs | moriēminī |
| eī / eae / ea | morientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | moriar |
| tū | moriāris |
| is / ea / id | moriātur |
| nōs | moriāmur |
| vōs | moriāminī |
| eī / eae / ea | moriantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | morerer |
| tū | morerēris |
| is / ea / id | morerētur |
| nōs | morerēmur |
| vōs | morerēminī |
| eī / eae / ea | morerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | morere |
| vōs | morī̆minī |
Imperātīvus futūrum
| tū | morī̆tor |
| is / ea / id | morī̆tor |
| eī / eae / ea | moriuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | morī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | mortuum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | moritūrum esse |
Participium praesēns
| — | moriēns |
Participium futūrum
| — | moritūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | moriendī |
Gerundium (datīvus)
| — | moriendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | moriendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | moriendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | mortuum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | mortuū |