HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← monstro — definition

Conjugation of monstro

Regular CEFR B1
[ˈmõː.stroː]

to show, point out, indicate, demonstrate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mōnstrō
tū mōnstrās
is / ea / id mōnstrat
nōs mōnstrāmus
vōs mōnstrātis
eī / eae / ea mōnstrant
Indicātīvus imperfectum
ego mōnstrābam
tū mōnstrābās
is / ea / id mōnstrābat
nōs mōnstrābāmus
vōs mōnstrābātis
eī / eae / ea mōnstrābant
Indicātīvus futūrum
ego mōnstrābō
tū mōnstrābis
is / ea / id mōnstrābit
nōs mōnstrābimus
vōs mōnstrābitis
eī / eae / ea mōnstrābunt
Indicātīvus perfectum
ego mōnstrāvī
tū mōnstrāvistī
is / ea / id mōnstrāvit
nōs mōnstrāvimus
vōs mōnstrāvistis
eī / eae / ea mōnstrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mōnstrāveram
tū mōnstrāverās
is / ea / id mōnstrāverat
nōs mōnstrāverāmus
vōs mōnstrāverātis
eī / eae / ea mōnstrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mōnstrāverō
tū mōnstrāveris
is / ea / id mōnstrāverit
nōs mōnstrāverimus
vōs mōnstrāveritis
eī / eae / ea mōnstrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mōnstrem
tū mōnstrēs
is / ea / id mōnstret
nōs mōnstrēmus
vōs mōnstrētis
eī / eae / ea mōnstrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mōnstrārem
tū mōnstrārēs
is / ea / id mōnstrāret
nōs mōnstrārēmus
vōs mōnstrārētis
eī / eae / ea mōnstrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mōnstrāverim
tū mōnstrāverīs
is / ea / id mōnstrāverit
nōs mōnstrāverīmus
vōs mōnstrāverītis
eī / eae / ea mōnstrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mōnstrāvissem
tū mōnstrāvissēs
is / ea / id mōnstrāvisset
nōs mōnstrāvissēmus
vōs mōnstrāvissētis
eī / eae / ea mōnstrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mōnstrā
vōs mōnstrāte
Imperātīvus futūrum
tū mōnstrātō
is / ea / id mōnstrātō
vōs mōnstrātōte
eī / eae / ea mōnstrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mōnstrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mōnstrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mōnstrātūrum esse
Participium praesēns
— mōnstrāns
Participium futūrum
— mōnstrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mōnstrandī
Gerundium (datīvus)
— mōnstrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mōnstrandum
Gerundium (ablātīvus)
— mōnstrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mōnstrātum
Supīnum (ablātīvus)
— mōnstrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mōnstror
tū mōnstrāris
is / ea / id mōnstrātur
nōs mōnstrāmur
vōs mōnstrāminī
eī / eae / ea mōnstrantur
Indicātīvus imperfectum
ego mōnstrābar
tū mōnstrābāris
is / ea / id mōnstrābātur
nōs mōnstrābāmur
vōs mōnstrābāminī
eī / eae / ea mōnstrābantur
Indicātīvus futūrum
ego mōnstrābor
tū mōnstrāberis
is / ea / id mōnstrābitur
nōs mōnstrābimur
vōs mōnstrābiminī
eī / eae / ea mōnstrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mōnstrer
tū mōnstrēris
is / ea / id mōnstrētur
nōs mōnstrēmur
vōs mōnstrēminī
eī / eae / ea mōnstrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mōnstrārer
tū mōnstrārēris
is / ea / id mōnstrārētur
nōs mōnstrārēmur
vōs mōnstrārēminī
eī / eae / ea mōnstrārentur
Imperātīvus praesēns
tū mōnstrāre
vōs mōnstrāminī
Imperātīvus futūrum
tū mōnstrātor
is / ea / id mōnstrātor
eī / eae / ea mōnstrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mōnstrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mōnstrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mōnstrātum īrī
Participium perfectum
— mōnstrātus
Participium futūrum
— mōnstrandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary