HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← monstro — definición

Conjugation of monstro

Regular CEFR B1
/[ˈmõː.stroː]/

to show, point out, indicate, demonstrate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mōnstrō
mōnstrās
is / ea / id mōnstrat
nōs mōnstrāmus
vōs mōnstrātis
eī / eae / ea mōnstrant
Indicātīvus imperfectum
ego mōnstrābam
mōnstrābās
is / ea / id mōnstrābat
nōs mōnstrābāmus
vōs mōnstrābātis
eī / eae / ea mōnstrābant
Indicātīvus futūrum
ego mōnstrābō
mōnstrābis
is / ea / id mōnstrābit
nōs mōnstrābimus
vōs mōnstrābitis
eī / eae / ea mōnstrābunt
Indicātīvus perfectum
ego mōnstrāvī
mōnstrāvistī
is / ea / id mōnstrāvit
nōs mōnstrāvimus
vōs mōnstrāvistis
eī / eae / ea mōnstrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mōnstrāveram
mōnstrāverās
is / ea / id mōnstrāverat
nōs mōnstrāverāmus
vōs mōnstrāverātis
eī / eae / ea mōnstrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mōnstrāverō
mōnstrāveris
is / ea / id mōnstrāverit
nōs mōnstrāverimus
vōs mōnstrāveritis
eī / eae / ea mōnstrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mōnstrem
mōnstrēs
is / ea / id mōnstret
nōs mōnstrēmus
vōs mōnstrētis
eī / eae / ea mōnstrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mōnstrārem
mōnstrārēs
is / ea / id mōnstrāret
nōs mōnstrārēmus
vōs mōnstrārētis
eī / eae / ea mōnstrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mōnstrāverim
mōnstrāverīs
is / ea / id mōnstrāverit
nōs mōnstrāverīmus
vōs mōnstrāverītis
eī / eae / ea mōnstrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mōnstrāvissem
mōnstrāvissēs
is / ea / id mōnstrāvisset
nōs mōnstrāvissēmus
vōs mōnstrāvissētis
eī / eae / ea mōnstrāvissent
Imperātīvus praesēns
mōnstrā
vōs mōnstrāte
Imperātīvus futūrum
mōnstrātō
is / ea / id mōnstrātō
vōs mōnstrātōte
eī / eae / ea mōnstrantō
Īnfīnītīvus praesēns
mōnstrāre
Īnfīnītīvus perfectum
mōnstrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
mōnstrātūrum esse
Participium praesēns
mōnstrāns
Participium futūrum
mōnstrātūrus
Gerundium (genitīvus)
mōnstrandī
Gerundium (datīvus)
mōnstrandō
Gerundium (accūsātīvus)
mōnstrandum
Gerundium (ablātīvus)
mōnstrandō
Supīnum (accūsātīvus)
mōnstrātum
Supīnum (ablātīvus)
mōnstrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mōnstror
mōnstrāris
is / ea / id mōnstrātur
nōs mōnstrāmur
vōs mōnstrāminī
eī / eae / ea mōnstrantur
Indicātīvus imperfectum
ego mōnstrābar
mōnstrābāris
is / ea / id mōnstrābātur
nōs mōnstrābāmur
vōs mōnstrābāminī
eī / eae / ea mōnstrābantur
Indicātīvus futūrum
ego mōnstrābor
mōnstrāberis
is / ea / id mōnstrābitur
nōs mōnstrābimur
vōs mōnstrābiminī
eī / eae / ea mōnstrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mōnstrer
mōnstrēris
is / ea / id mōnstrētur
nōs mōnstrēmur
vōs mōnstrēminī
eī / eae / ea mōnstrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mōnstrārer
mōnstrārēris
is / ea / id mōnstrārētur
nōs mōnstrārēmur
vōs mōnstrārēminī
eī / eae / ea mōnstrārentur
Imperātīvus praesēns
mōnstrāre
vōs mōnstrāminī
Imperātīvus futūrum
mōnstrātor
is / ea / id mōnstrātor
eī / eae / ea mōnstrantor
Īnfīnītīvus praesēns
mōnstrārī
Īnfīnītīvus perfectum
mōnstrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
mōnstrātum īrī
Participium perfectum
mōnstrātus
Participium futūrum
mōnstrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary