HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← missito — definition

Conjugation of missito

Regular CEFR B1
[ˈmɪs.sɪ.toː]

to send (repeatedly), to keep sending Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego missitō
tū missitās
is / ea / id missitat
nōs missitāmus
vōs missitātis
eī / eae / ea missitant
Indicātīvus imperfectum
ego missitābam
tū missitābās
is / ea / id missitābat
nōs missitābāmus
vōs missitābātis
eī / eae / ea missitābant
Indicātīvus futūrum
ego missitābō
tū missitābis
is / ea / id missitābit
nōs missitābimus
vōs missitābitis
eī / eae / ea missitābunt
Indicātīvus perfectum
ego missitāvī
tū missitāvistī
is / ea / id missitāvit
nōs missitāvimus
vōs missitāvistis
eī / eae / ea missitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego missitāveram
tū missitāverās
is / ea / id missitāverat
nōs missitāverāmus
vōs missitāverātis
eī / eae / ea missitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego missitāverō
tū missitāveris
is / ea / id missitāverit
nōs missitāverimus
vōs missitāveritis
eī / eae / ea missitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego missitem
tū missitēs
is / ea / id missitet
nōs missitēmus
vōs missitētis
eī / eae / ea missitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego missitārem
tū missitārēs
is / ea / id missitāret
nōs missitārēmus
vōs missitārētis
eī / eae / ea missitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego missitāverim
tū missitāverīs
is / ea / id missitāverit
nōs missitāverīmus
vōs missitāverītis
eī / eae / ea missitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego missitāvissem
tū missitāvissēs
is / ea / id missitāvisset
nōs missitāvissēmus
vōs missitāvissētis
eī / eae / ea missitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū missitā
vōs missitāte
Imperātīvus futūrum
tū missitātō
is / ea / id missitātō
vōs missitātōte
eī / eae / ea missitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— missitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— missitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— missitātūrum esse
Participium praesēns
— missitāns
Participium futūrum
— missitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— missitandī
Gerundium (datīvus)
— missitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— missitandum
Gerundium (ablātīvus)
— missitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— missitātum
Supīnum (ablātīvus)
— missitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego missitor
tū missitāris
is / ea / id missitātur
nōs missitāmur
vōs missitāminī
eī / eae / ea missitantur
Indicātīvus imperfectum
ego missitābar
tū missitābāris
is / ea / id missitābātur
nōs missitābāmur
vōs missitābāminī
eī / eae / ea missitābantur
Indicātīvus futūrum
ego missitābor
tū missitāberis
is / ea / id missitābitur
nōs missitābimur
vōs missitābiminī
eī / eae / ea missitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego missiter
tū missitēris
is / ea / id missitētur
nōs missitēmur
vōs missitēminī
eī / eae / ea missitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego missitārer
tū missitārēris
is / ea / id missitārētur
nōs missitārēmur
vōs missitārēminī
eī / eae / ea missitārentur
Imperātīvus praesēns
tū missitāre
vōs missitāminī
Imperātīvus futūrum
tū missitātor
is / ea / id missitātor
eī / eae / ea missitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— missitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— missitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— missitātum īrī
Participium perfectum
— missitātus
Participium futūrum
— missitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary