HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← misero — definition

Conjugation of misero

Regular CEFR B1
[ˈmɪ.sɛ.roː]

first-person singular future perfect active indicative of mittō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego miserō
tū miserās
is / ea / id miserat
nōs miserāmus
vōs miserātis
eī / eae / ea miserant
Indicātīvus imperfectum
ego miserābam
tū miserābās
is / ea / id miserābat
nōs miserābāmus
vōs miserābātis
eī / eae / ea miserābant
Indicātīvus futūrum
ego miserābō
tū miserābis
is / ea / id miserābit
nōs miserābimus
vōs miserābitis
eī / eae / ea miserābunt
Indicātīvus perfectum
ego miserāvī
tū miserāvistī
is / ea / id miserāvit
nōs miserāvimus
vōs miserāvistis
eī / eae / ea miserāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego miserāveram
tū miserāverās
is / ea / id miserāverat
nōs miserāverāmus
vōs miserāverātis
eī / eae / ea miserāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego miserāverō
tū miserāveris
is / ea / id miserāverit
nōs miserāverimus
vōs miserāveritis
eī / eae / ea miserāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego miserem
tū miserēs
is / ea / id miseret
nōs miserēmus
vōs miserētis
eī / eae / ea miserent
Coniūnctīvus imperfectum
ego miserārem
tū miserārēs
is / ea / id miserāret
nōs miserārēmus
vōs miserārētis
eī / eae / ea miserārent
Coniūnctīvus perfectum
ego miserāverim
tū miserāverīs
is / ea / id miserāverit
nōs miserāverīmus
vōs miserāverītis
eī / eae / ea miserāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego miserāvissem
tū miserāvissēs
is / ea / id miserāvisset
nōs miserāvissēmus
vōs miserāvissētis
eī / eae / ea miserāvissent
Imperātīvus praesēns
tū miserā
vōs miserāte
Imperātīvus futūrum
tū miserātō
is / ea / id miserātō
vōs miserātōte
eī / eae / ea miserantō
Īnfīnītīvus praesēns
— miserāre
Īnfīnītīvus perfectum
— miserāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— miserātūrum esse
Participium praesēns
— miserāns
Participium futūrum
— miserātūrus
Gerundium (genitīvus)
— miserandī
Gerundium (datīvus)
— miserandō
Gerundium (accūsātīvus)
— miserandum
Gerundium (ablātīvus)
— miserandō
Supīnum (accūsātīvus)
— miserātum
Supīnum (ablātīvus)
— miserātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego miseror
tū miserāris
is / ea / id miserātur
nōs miserāmur
vōs miserāminī
eī / eae / ea miserantur
Indicātīvus imperfectum
ego miserābar
tū miserābāris
is / ea / id miserābātur
nōs miserābāmur
vōs miserābāminī
eī / eae / ea miserābantur
Indicātīvus futūrum
ego miserābor
tū miserāberis
is / ea / id miserābitur
nōs miserābimur
vōs miserābiminī
eī / eae / ea miserābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego miserer
tū miserēris
is / ea / id miserētur
nōs miserēmur
vōs miserēminī
eī / eae / ea miserentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego miserārer
tū miserārēris
is / ea / id miserārētur
nōs miserārēmur
vōs miserārēminī
eī / eae / ea miserārentur
Imperātīvus praesēns
tū miserāre
vōs miserāminī
Imperātīvus futūrum
tū miserātor
is / ea / id miserātor
eī / eae / ea miserantor
Īnfīnītīvus praesēns
— miserārī
Īnfīnītīvus perfectum
— miserātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— miserātum īrī
Participium perfectum
— miserātus
Participium futūrum
— miserandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary