Conjugation of miseret
/[ˈmɪ.sɛ.rɛt]/to be distressing to, to feel sorry for Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | miseret |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | miserēbat |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | miserēbit |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | miseruit |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | miseruerat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | miseruerit |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | misereat |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | miserēret |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | miseruerit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | miseruisset |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | miserētō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | miserēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | miseruisse |
Participium praesēns
| — | miserēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | miserendī |
Gerundium (datīvus)
| — | miserendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | miserendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | miserendō |